Compare up to three verified translation editions verse by verse, including editions in two different languages.
Changing languages or editions keeps the current surah and verse.
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ نٓ ۚ وَٱلْقَلَمِ وَمَا يَسْطُرُونَ ﴿1﴾
Noen.[1] Bij de pen en wat zij schrijven.
Noen. (Ik zweer) bij de pen en wat zij (de menschen) schrijven.
N[oen]. Bij de pen en wat zij neerschrijven.
مَآ أَنتَ بِنِعْمَةِ رَبِّكَ بِمَجْنُونٍۢ ﴿2﴾
Jij (o Mohammed) bent geen dwaas door de gunst van jouw Heer.
Gij, o Mahomet! zijt, door de genade van uwen Heer, geen bezetene.
Jij bent door Gods genade geen bezetene.
وَإِنَّ لَكَ لَأَجْرًا غَيْرَ مَمْنُونٍۢ ﴿3﴾
En waarlijk, voor jou zal een eindeloze beloning zijn.
Waarlijk, er is u eene eeuwige belooning gereed gemaakt;
Er is voor jou een ononderbroken loon
وَإِنَّكَ لَعَلَىٰ خُلُقٍ عَظِيمٍۢ ﴿4﴾
En waarlijk, jij (o Mohammed) hebt een uitmuntend karakter.
Want gij hebt een verheven karakter.
en jij bent hoogstaand van karakter.
فَسَتُبْصِرُ وَيُبْصِرُونَ ﴿5﴾
Jullie zullen het zien en zij zullen het zien.
Gij zult zien en de ongeloovigen zullen het zien.
Jij zult inzien en zij zullen inzien
بِأَييِّكُمُ ٱلْمَفْتُونُ ﴿6﴾
Wie van jullie door gekte getroffen is.
Wie uwer van zijne zinnen is beroofd.
wie van jullie de verdwaasde is.
إِنَّ رَبَّكَ هُوَ أَعْلَمُ بِمَن ضَلَّ عَن سَبِيلِهِۦ وَهُوَ أَعْلَمُ بِٱلْمُهْتَدِينَ ﴿7﴾
Waarlijk, jouw Heer weet beter, wie van Zijn pad afdwaalt en Hij weet beter wie geleid is.
Waarlijk, uw Heer kent hen wel, die zijn pad verlaat, en hij kent hen wel, die op den rechten weg geleid worden.
Jouw Heer kent wie van Zijn weg afdwaalt het best en Hij kent hen die het goede pad volgen het best.
فَلَا تُطِعِ ٱلْمُكَذِّبِينَ ﴿8﴾
Gehoorzaam dus de ontkenners niet!
Gehoorzaam hen dus niet, die u van bedrog beschuldigen.
Geef aan de loochenaars geen gehoor.
وَدُّوا۟ لَوْ تُدْهِنُ فَيُدْهِنُونَ ﴿9﴾
Zij willen dat jij compromissen sluit met hen daarom willen zij ook een compromis met jou sluiten.
Zij begeeren, dat gij hen met zachtheid zoudt behandelen, en dan zouden zij u ook met zachtheid behandelen.
Zij zouden graag willen dat jij toegeeflijk was dan zouden zij ook toegeeflijk zijn.
وَلَا تُطِعْ كُلَّ حَلَّافٍۢ مَّهِينٍ ﴿10﴾
En gehoorzaam niet degenen die zweert en die vernederd is.
Maar geloof niemand die ieder oogenblik zweert en een verachtelijke is.
Geef aan geen enkele verachtelijke edenzweerder gehoor,
هَمَّازٍۢ مَّشَّآءٍۭ بِنَمِيمٍۢ ﴿11﴾
Een lasteraar, voortgaand met roddel,
Luister niet naar den lasteraar, die met leugens omgaat.
een met roddel rondlopende lasteraar,
مَّنَّاعٍۢ لِّلْخَيْرِ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ﴿12﴾
Het goede verhinderend, overtredend, zondig,
Die verbiedt wat goed is; die een overtreder, een snoodaard is.
een zondige overtreder die het goede belet,
عُتُلٍّۭ بَعْدَ ذَٰلِكَ زَنِيمٍ ﴿13﴾
Wreed – nochtans een bastaard
De onmeêdoogende en buitendien van onreine geboorte.
een bruut en bovendien een indringer,
أَن كَانَ ذَا مَالٍۢ وَبَنِينَ ﴿14﴾
Omdat hij weelde en kinderen had [1].
Zelfs indien hij rijkdommen en vele kinderen heeft.
ook al heeft hij bezit en zonen.
إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿15﴾
Als Onze verzen voor hem gereciteerd worden, zegt hij: “Verhaaltjes van de ouderen!".
Als hem onze teekenen herinnerd worden, zegt hij: Dit zijn fabelen van de ouden.
Wanneer hem Onze tekenen worden voorgelezen, zegt hij: "Fabels van hen die er eertijds waren."
سَنَسِمُهُۥ عَلَى ٱلْخُرْطُومِ ﴿16﴾
Wij zullen hem op de neus branden!
Wij zullen een vurig kenteeken op zijn neus drukken.
Wij zullen hem brandmerken op zijn snoet.
إِنَّا بَلَوْنَٰهُمْ كَمَا بَلَوْنَآ أَصْحَٰبَ ٱلْجَنَّةِ إِذْ أَقْسَمُوا۟ لَيَصْرِمُنَّهَا مُصْبِحِينَ ﴿17﴾
Waarlijk, Wij hebben hen beproefd zoals Wij de mensen van de tuin beproefd hebben wanneer zij zwoeren de vruchten van de (tuin) in de ochtend te plukken [1].
Waarlijk, wij hebben de bewoners van Mekka beproefd, zooals wij vroeger de eigenaars van den tuin beproefden, toen zij zwoeren, dat zij de vruchten daarvan des ochtends zouden verzamelen.
Wij hebben hen op de proef gesteld zoals Wij de bezitters van de tuin op de proef gesteld hebben toen zij zwoeren: "In de morgen zullen wij hem afoogsten!"
وَلَا يَسْتَثْنُونَ ﴿18﴾
Zonder: “Insha’ Allah” (als Allah het wil) te zeggen.
En er de uitzondering niet bijvoegden: Indien het Gode behaagt.
zonder een voorbehoud te maken.
فَطَافَ عَلَيْهَا طَآئِفٌۭ مِّن رَّبِّكَ وَهُمْ نَآئِمُونَ ﴿19﴾
Toen kwam er iets langs (de tuin) van jullie Heer in de nacht en verbrandde het terwijl zij sliepen.
En de tuin werd door eene verwoesting van uwen Heer overvallen, terwijl zij sliepen.
Toen ging er een nachtelijke bezoeking van jouw Heer rond, terwijl zij sliepen,
فَأَصْبَحَتْ كَٱلصَّرِيمِ ﴿20﴾
Zo werd de (tuin) zwart in de ochtend, zoals een pikdonkere nacht.
En des ochtends was die, als een tuin waarvan de vruchten reeds verzameld waren.
en 's morgens was hij als afgeoogst.
فَتَنَادَوْا۟ مُصْبِحِينَ ﴿21﴾
Toen riepen zij elkaar toen de ochtend aanbrak.
En zij riepen elkander, toen zij des morgens opstonden, zeggende:
Toen riepen zij 's morgens tegen elkaar:
أَنِ ٱغْدُوا۟ عَلَىٰ حَرْثِكُمْ إِن كُنتُمْ صَٰرِمِينَ ﴿22﴾
Zeggende: “Ga naar je akker in de ochtend, zodat je het fruit kan plukken.”
Ga vroeg naar uwe beplanting, indien gij voornemens zijt de vruchten daarvan te verzamelen.
"Gaat vroeg naar jullie akker als jullie willen afoogsten."
فَٱنطَلَقُوا۟ وَهُمْ يَتَخَٰفَتُونَ ﴿23﴾
Dus gingen zij op weg, op zachte geheime toon met elkaar sprekend (zeggende):
Daarop gingen zij, terwijl zij elkander toefluisterden:
En zij gingen op weg terwijl zij onder elkaar fluisterden:
أَن لَّا يَدْخُلَنَّهَا ٱلْيَوْمَ عَلَيْكُم مِّسْكِينٌۭ ﴿24﴾
“Geen arme zal tot jullie komen tot vandaag”
Geen arme zal heden uwen tuin binnentreden.
"Vandaag zal er geen behoeftige bij jullie binnenkomen."
وَغَدَوْا۟ عَلَىٰ حَرْدٍۢ قَٰدِرِينَ ﴿25﴾
En toen zij vastbesloten in de ochtend op weg gingen, denkend dat zij de macht hadden.
En zij vertrokken vroeg, met het voorgestelde doel, niets te geven.
En zij waren vroeg weggegaan met de bedoeling daartoe in staat te zijn.
فَلَمَّا رَأَوْهَا قَالُوٓا۟ إِنَّا لَضَآلُّونَ ﴿26﴾
Maar zodra zij (de tuin) zagen, zeiden zij: “Waarlijk, wij zijn afgedwaald.”
Toen zij zagen dat de tuin verzengd en verwoest was, zeiden zij: Wij hebben ons zeker in den weg vergist.
Maar toen zij het zagen zeiden zij: "Wij zijn verdwaald.
بَلْ نَحْنُ مَحْرُومُونَ ﴿27﴾
“Nee! Voorwaar wij zijn afgesneden van het goede (door onze onrecht)."
(Maar toen zij bevonden dat het hun eigen tuin was), riepen zij uit: Waarlijk, het is ons niet geoorloofd (de vruchten daarvan te plukken).
Nee, wij zijn beroofd!"
قَالَ أَوْسَطُهُمْ أَلَمْ أَقُل لَّكُمْ لَوْلَا تُسَبِّحُونَ ﴿28﴾
Eén onder hen zei: “Heb ik jullie niet gezegd, waarom zeggen jullie niet: als Allah het wil.”
De verstandigste van hen zeide: Heb ik u niet gezegd: Waarom gedenkt gij God niet?
De evenwichtigste onder hen zei: "Had ik het jullie niet gezegd? Als jullie [God] maar zouden prijzen."
قَالُوا۟ سُبْحَٰنَ رَبِّنَآ إِنَّا كُنَّا ظَٰلِمِينَ ﴿29﴾
Zij zeiden: “Glorie voor Onze Heer! Waarlijk wij zijn onrechtvaardig geweest.”
Zij antwoordden: Geloofd zij onze Heer! Waarlijk, wij waren zondaren.
Zij zeiden: "Onze Heer zij geprezen, wij waren onrechtplegers."
فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلَىٰ بَعْضٍۢ يَتَلَٰوَمُونَ ﴿30﴾
Toen keerden zij zich tegen elkaar, elkaar beschuldigend.
En zij begonnen elkander te laken.
Toen gingen zij elkaar verwijten maken.
قَالُوا۟ يَٰوَيْلَنَآ إِنَّا كُنَّا طَٰغِينَ ﴿31﴾
Zij zeiden: “Wee voor ons! Waarlijk, wij waren de overtreders.
En zij zeiden: Wee over ons! waarlijk, wij waren zondaren.
Zij zeiden: "Wee ons, wij waren onbeschaamd.
عَسَىٰ رَبُّنَآ أَن يُبْدِلَنَا خَيْرًۭا مِّنْهَآ إِنَّآ إِلَىٰ رَبِّنَا رَٰغِبُونَ ﴿32﴾
Wij hopen dat onze Heer ons in ruil een betere (tuin) geeft dan deze. Waarlijk, wij hopen op Allah.”
Misschien zal onze Heer ons een beteren tuin dan dezen in ruiling geven; en wij smeeken onzen Heer ernstig, ons vergiffenis te schenken.
Misschien dat onze Heer ons iets beters ervoor in de plaats zal geven. Wij verlangen naar onze Heer."
كَذَٰلِكَ ٱلْعَذَابُ ۖ وَلَعَذَابُ ٱلْءَاخِرَةِ أَكْبَرُ ۚ لَوْ كَانُوا۟ يَعْلَمُونَ ﴿33﴾
Zo is de bestraffing maar waarlijk, de bestraffing van het hiernamaals is groter, als zij dat maar wisten.
Dit is de kastijding van dit leven; maar de kastijding van het volgende leven zal gestrenger zijn. Indien zij het geweten hadden, zouden zij zich in acht genomen hebben.
Zo was de bestraffing, maar de bestraffing in het hiernamaals is nog erger. Als zij het maar wisten!
إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ عِندَ رَبِّهِمْ جَنَّٰتِ ٱلنَّعِيمِ ﴿34﴾
Waarlijk voor de godvrezenden zijn de tuinen der vreugde bij hun Heer.
Waarlijk, voor de vromen zijn, door hunnen Heer, heerlijke tuinen gereed gemaakt.
Maar de godvrezenden hebben bij hun Heer de tuinen van de gelukzaligheid.
أَفَنَجْعَلُ ٱلْمُسْلِمِينَ كَٱلْمُجْرِمِينَ ﴿35﴾
Zullen Wij dan de moslims als misdadigers behandelen?
Zouden wij met de Moslems, even als met de zondaren handelen?
Zullen Wij dan hen die zich [aan God] hebben overgegeven als de boosdoeners behandelen?
مَا لَكُمْ كَيْفَ تَحْكُمُونَ ﴿36﴾
Wat scheelt jullie? Hoe oordelen jullie?
Wat scheelt u, dat gij aldus oordeelt?
Wat is er met jullie? Hoe kunnen jullie oordelen?
أَمْ لَكُمْ كِتَٰبٌۭ فِيهِ تَدْرُسُونَ ﴿37﴾
Of hebben jullie een boek waardoor jullie leren?
Hebt gij een boek (van den hemel) waarin gij leest.
Of hebben jullie een boek, waarin jullie kunnen studeren?
إِنَّ لَكُمْ فِيهِ لَمَا تَخَيَّرُونَ ﴿38﴾
Dat al jullie wensen beantwoord zullen worden?
Dat gij datgene zult verkrijgen, wat gij zult verkiezen?
Daarin is zeker wat jullie verkiezen.
أَمْ لَكُمْ أَيْمَٰنٌ عَلَيْنَا بَٰلِغَةٌ إِلَىٰ يَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ ۙ إِنَّ لَكُمْ لَمَا تَحْكُمُونَ ﴿39﴾
Of hebben jullie eden van Ons, die tot de dag der opstanding reiken, dat er voor jullie dat is wat jullie oordelen.
Of hebt gij eeden ontvangen, die ons op den dag der opstanding zullen binden, dat gij zult genieten wat gij u verbeeldt?
Of zijn Wij door eden die tot de opstandingsdag reiken aan jullie verplicht dat jullie zullen hebben wat jullie beslissen?
سَلْهُمْ أَيُّهُم بِذَٰلِكَ زَعِيمٌ ﴿40﴾
Vraag hun wie van hen daar garant voor staat!
Vraag hun wie van hen dit waarborgt.
Vraag hun wie van hen dat beweert.
أَمْ لَهُمْ شُرَكَآءُ فَلْيَأْتُوا۟ بِشُرَكَآئِهِمْ إِن كَانُوا۟ صَٰدِقِينَ ﴿41﴾
Of hebben zij ‘deelgenoten’? Laat hen hun deelgenoten brengen als zij waarachtig zijn!
Of hebben zij makkers, die borg voor hen blijven? Laat hen dan hunne makkers toonen, indien zij de waarheid spreken.
Of hebben zij [zogenaamd goddelijke] metgezellen? Dan moeten zij maar met hun [zogenaamd goddelijke] metgezellen komen, als zij gelijk hebben.
يَوْمَ يُكْشَفُ عَن سَاقٍۢ وَيُدْعَوْنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ فَلَا يَسْتَطِيعُونَ ﴿42﴾
(Gedenk) de dag waarop de scheen bloot zal worden gelegd en zij zullen opgeroepen worden om te knielen maar zij zullen daartoe niet in staat zijn [1].
Op een zekeren dag zal het been ontbloot worden, en zij zullen opgeroepen worden om te aanbidden; maar zij zullen daartoe niet in staat zijn.
Op de dag dat hun de benen ontbloot worden en zij opgeroepen worden zich eerbiedig neer te buigen, maar het dan niet kunnen,
خَٰشِعَةً أَبْصَٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌۭ ۖ وَقَدْ كَانُوا۟ يُدْعَوْنَ إِلَى ٱلسُّجُودِ وَهُمْ سَٰلِمُونَ ﴿43﴾
Hun ogen zullen neergeworpen worden – vernedering zal hen bedekken; werden zij opgeroepen om te knielen toen zij goed en gezond waren.
Hunne oogen zullen nedergeslagen zijn en zij zullen door de schande worden gevolgd, omdat zij tot de vereering van God werden uitgenoodigd, terwijl zij in zekerheid waren, maar niet wilden hooren.
terwijl zij met hun deemoedige blikken met vernedering overdekt worden. Toch waren zij opgeroepen zich eerbiedig neer te buigen toen zij nog in veiligheid waren.
فَذَرْنِى وَمَن يُكَذِّبُ بِهَٰذَا ٱلْحَدِيثِ ۖ سَنَسْتَدْرِجُهُم مِّنْ حَيْثُ لَا يَعْلَمُونَ ﴿44﴾
Laat Mij dus alleen met degenen die deze Koran verloochenden. Wij zullen hen geleidelijk aan bestraffen vanuit richtingen die zij niet kunnen waarnemen.
Spreek dus niet ten gunste van hen, die deze openbaring van bedrog beschuldigen. Wij zullen hen allengs tot de vernietiging voeren, langs wegen die zij niet kennen.
Laat Mij dan maar met hen die dit bericht loochenen; Wij zullen hen gaandeweg tot vernietiging brengen zonder dat zij het weten.
وَأُمْلِى لَهُمْ ۚ إِنَّ كَيْدِى مَتِينٌ ﴿45﴾
En Ik zal hun uitstel geven. Waarlijk Mijn plan is machtig.
Ik zal hun een ruimen tijd verleenen; want mijne krijgslist is onfeilbaar.
En Ik zal hun uitstel geven. Mijn list staat vast.
أَمْ تَسْـَٔلُهُمْ أَجْرًۭا فَهُم مِّن مَّغْرَمٍۢ مُّثْقَلُونَ ﴿46﴾
Of is het dat jij van hen een loon vraagt, zodat zij zwaar gebukt onder de schuld gaan?
Vraagt gij hun eenige belooning voor uwe prediking? Maar zij zijn met schulden beladen.
Of vraag jij hun loon, zodat zij met betalingsverplichtingen belast zijn?
أَمْ عِندَهُمُ ٱلْغَيْبُ فَهُمْ يَكْتُبُونَ ﴿47﴾
Of dat de het onwaarneembare in hun handen is, zodat zij het op kunnen schrijven?
Zijn de geheimen der toekomst met hen, en schrijven zij die van de tafel van Gods besluiten af?
Of is het verborgene bij hen zodat zij het kunnen opschrijven?
فَٱصْبِرْ لِحُكْمِ رَبِّكَ وَلَا تَكُن كَصَاحِبِ ٱلْحُوتِ إِذْ نَادَىٰ وَهُوَ مَكْظُومٌۭ ﴿48﴾
Wees geduldig met het oordeel (zowel het Islamitische oordeel of het voorbeschikte oordeel) van jouw Heer, en wees niet zo als de metgezel van de vis (de profeet Yoenoes), - toen hij riep terwijl hij diep bedroefd was (de genezing van verdriet is jouw band met Allah versterken en veel je hart bij Allah luchten door het verrichten van smeekbede, dhikr en vrijwillige aanbiddingen).
Wacht dus geduldig het oordeel van uwen Heer af, en wees niet zoo als hij, die door den visch werd verzwolgen toen hij God aanriep, terwijl hij innerlijk toornig was.
Volhard dus geduldig tot aan het oordeel van jouw Heer. En wees niet als hij die in de vis was toen hij vol ingehouden woede tot zijn Heer riep.
لَّوْلَآ أَن تَدَٰرَكَهُۥ نِعْمَةٌۭ مِّن رَّبِّهِۦ لَنُبِذَ بِٱلْعَرَآءِ وَهُوَ مَذْمُومٌۭ ﴿49﴾
Als de gunst van zijn Heer hem niet bereikt had, zou hij zeker, dus hij werd op de naakte kust geworpen; terwijl hij schuldig was.
Had de genade van zijn Heer hem niet bereikt, dan ware hij zeker, met schaamte bedekt, op de naaste kust geworpen geworden.
Als hem geen genade van zijn Heer bereikt had was hij, verafschuwd als hij was, op een onbegroeide plaats uitgeworpen.
فَٱجْتَبَٰهُ رَبُّهُۥ فَجَعَلَهُۥ مِنَ ٱلصَّٰلِحِينَ ﴿50﴾
Maar zijn Heer koos hem uit en maakte hem tot een rechtvaardige.
Maar zijn Heer koos hem, en maakte hem tot een der rechtvaardigen.
Maar zijn Heer verhoorde hem en maakte hem tot een van de rechtschapenen.
وَإِن يَكَادُ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لَيُزْلِقُونَكَ بِأَبْصَٰرِهِمْ لَمَّا سَمِعُوا۟ ٱلذِّكْرَ وَيَقُولُونَ إِنَّهُۥ لَمَجْنُونٌۭ ﴿51﴾
En waarlijk, degenen die ongelovig zijn zouden je bijna door hun blikken willen doden vanwege hun haat wanneer zij de overdenking horen en zeggen: “Waarlijk, hij is een gek!”
Er ontbreekt slechts weinig aan, of de ongeloovigen zouden u met hunne arglistige blikken nederwerpen, als zij de vermaning van den Koran hooren; en zij zeggen: Hij is zekerlijk bezeten.
Zij die ongelovig zijn laten jou met hun blikken bijna uitglijden, wanneer zij de vermaning horen en zij zeggen: "Hij is bezeten."
وَمَا هُوَ إِلَّا ذِكْرٌۭ لِّلْعَٰلَمِينَ ﴿52﴾
Maar het is niets anders dan een vermaning voor allen van de werelden.
Maar hij (de Koran) is slechts eene vermaning aan alle schepselen.
Toch is het niets anders dan een vermaning voor de wereldbewoners.