Al-Ma'arij — Albanian Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ سَأَلَ سَآئِلٌۢ بِعَذَابٍۢ وَاقِعٍۢ ﴿1﴾

Dikush kërkoi një dënim të pashmangshëm

لِّلْكَٰفِرِينَ لَيْسَ لَهُۥ دَافِعٌۭ ﴿2﴾

për jobesimtarët, të cilin s'mund ta ndalë askush.

مِّنَ ٱللَّهِ ذِى ٱلْمَعَارِجِ ﴿3﴾

Ai vjen nga Allahu, Zoti i lartësive.

تَعْرُجُ ٱلْمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيْهِ فِى يَوْمٍۢ كَانَ مِقْدَارُهُۥ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍۢ ﴿4﴾

Tek Ai ngjiten melekët dhe Shpirti (Xhibrili) në një Ditë që është sa pesëdhjetë mijë vjet.

فَٱصْبِرْ صَبْرًۭا جَمِيلًا ﴿5﴾

Prandaj, bëj durim të hijshëm!

إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُۥ بَعِيدًۭا ﴿6﴾

Në të vërtetë, ata e shohin atë (dënimin) larg,[1]

وَنَرَىٰهُ قَرِيبًۭا ﴿7﴾

kurse Ne e shohim afër.

يَوْمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلْمُهْلِ ﴿8﴾

Ditën kur qielli të bëhet si bakër i shkrirë,

وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ ﴿9﴾

e malet të bëhen si lesh i shprishur

وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمًۭا ﴿10﴾

dhe kur asnjë mik s'do të pyesë për mikun e vet,

يُبَصَّرُونَهُمْ ۚ يَوَدُّ ٱلْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِى مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍۭ بِبَنِيهِ ﴿11﴾

edhe pse do të shohin njëri-tjetrin. Keqbërësi, do të dëshironte të lirohej nga dënimi i asaj Dite, qoftë dhe duke flijuar bijtë e tij,

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ ﴿12﴾

gruan e tij, vëllanë e tij,

وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِى تُـْٔوِيهِ ﴿13﴾

farefisin, i cili e përkrahte

وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًۭا ثُمَّ يُنجِيهِ ﴿14﴾

dhe të gjithë ata që janë në Tokë, vetëm që vetë të shpëtonte!

كَلَّآ ۖ إِنَّهَا لَظَىٰ ﴿15﴾

Por, jo! Ai është një Zjarr flakërues,

نَزَّاعَةًۭ لِّلشَّوَىٰ ﴿16﴾

që shkul lëkurën e kokës.

تَدْعُوا۟ مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ ﴿17﴾

Ai thërret atë që kthen shpinën e largohet (nga besimi),

وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰٓ ﴿18﴾

atë që grumbullon pasuri dhe e ruan.

۞ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا ﴿19﴾

Me të vërtetë, njeriu është krijuar i papërmbajtshëm:

إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعًۭا ﴿20﴾

kur e godet ndonjë e keqe, ankohet tepër,

وَإِذَا مَسَّهُ ٱلْخَيْرُ مَنُوعًا ﴿21﴾

e, kur i vjen ndonjë e mirë, bëhet koprrac.

إِلَّا ٱلْمُصَلِّينَ ﴿22﴾

Përjashtim bëjnë ata që falen,

ٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَآئِمُونَ ﴿23﴾

të cilët janë të qëndrueshëm në namazin e tyre

وَٱلَّذِينَ فِىٓ أَمْوَٰلِهِمْ حَقٌّۭ مَّعْلُومٌۭ ﴿24﴾

dhe në pasuritë e tyre ka hise të caktuar

لِّلسَّآئِلِ وَٱلْمَحْرُومِ ﴿25﴾

për lypësin dhe të privuarin;

وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿26﴾

që e besojnë Ditën e Gjykimit;

وَٱلَّذِينَ هُم مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ ﴿27﴾

që frikësohen nga dënimi i Zotit të tyre,

إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍۢ ﴿28﴾

sepse nga dënimi i Zotit nuk është i sigurt askush;

وَٱلَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَٰفِظُونَ ﴿29﴾

që e ruajnë nderin e tyre,

إِلَّا عَلَىٰٓ أَزْوَٰجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَٰنُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ ﴿30﴾

përveçse ndaj grave të veta ose ndaj atyre (robëreshave) që i kanë në pronësi, – për këtë nuk qortohen, –

فَمَنِ ٱبْتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْعَادُونَ ﴿31﴾

por kush kërkon përtej kësaj, mu ata janë të shfrenuarit;

وَٱلَّذِينَ هُمْ لِأَمَٰنَٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَٰعُونَ ﴿32﴾

si dhe që u përmbahen amaneteve e marrëveshjeve të tyre,

وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَٰدَٰتِهِمْ قَآئِمُونَ ﴿33﴾

që dëshmojnë drejt

وَٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ ﴿34﴾

dhe që kujdesen rregullisht për namazet e tyre.

أُو۟لَٰٓئِكَ فِى جَنَّٰتٍۢ مُّكْرَمُونَ ﴿35﴾

Këta do të jenë të nderuar në kopshte të Xhenetit.

فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ ﴿36﴾

Ç’është puna e jobesimtarëve që nxitojnë kundrejt teje

عَنِ ٱلْيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ ﴿37﴾

djathtas e majtas, të ndarë në grupe?!

أَيَطْمَعُ كُلُّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ أَن يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍۢ ﴿38﴾

A mos shpreson secili prej tyre se do të futet në Kopshtin e Lumturisë?!

كَلَّآ ۖ إِنَّا خَلَقْنَٰهُم مِّمَّا يَعْلَمُونَ ﴿39﴾

Kurrsesi! Ne i kemi krijuar ata prej asaj që e dinë vetë.

فَلَآ أُقْسِمُ بِرَبِّ ٱلْمَشَٰرِقِ وَٱلْمَغَٰرِبِ إِنَّا لَقَٰدِرُونَ ﴿40﴾

Betohem në Zotin e lindjeve dhe perëndimeve, se Ne gjithsesi jemi të plotfuqishëm

عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيْرًۭا مِّنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ﴿41﴾

t’i zëvendësojmë ata me të tjerë më të mirë se ata, dhe askush s'mund të na pengojë.

فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا۟ وَيَلْعَبُوا۟ حَتَّىٰ يُلَٰقُوا۟ يَوْمَهُمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ ﴿42﴾

Prandaj, lëri ata të zhyten (në gjëra të kota) e të argëtohen derisa të ballafaqohen me Ditën që u premtohet.

يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ ٱلْأَجْدَاثِ سِرَاعًۭا كَأَنَّهُمْ إِلَىٰ نُصُبٍۢ يُوفِضُونَ ﴿43﴾

Ditën kur do të dalin me nxitim nga varret, sikur të ishin duke nxituar drejt idhujve,

خَٰشِعَةً أَبْصَٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌۭ ۚ ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلَّذِى كَانُوا۟ يُوعَدُونَ ﴿44﴾

me sy të përulur që do t’i mbulojë turpi. Kjo është Dita që u ishte premtuar atyre.