An-Naba — Telugu Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ ﴿1﴾

ఏ విషయాన్ని గురించి వారు (ఒకరినొకరు) ప్రశ్నించుకుంటున్నారు?[1]

عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلْعَظِيمِ ﴿2﴾

ఆ మహా వార్తను గురించేనా?

ٱلَّذِى هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ ﴿3﴾

దేనిని గురించైతే వారు భేదాభిప్రాయాలను కలిగి ఉన్నారో?

كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿4﴾

అది కాదు! వారు త్వరలోనే దానిని తెలుసుకోగలరు.

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿5﴾

ఎంత మాత్రము కాదు! వారు త్వరలోనే దానిని తెలుసుకోగలరు.

أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ مِهَٰدًۭا ﴿6﴾

ఏమీ? మేము భూమిని పరుపుగా చేయలేదా?

وَٱلْجِبَالَ أَوْتَادًۭا ﴿7﴾

మరియు పర్వతాలను మేకులుగా?[1]

وَخَلَقْنَٰكُمْ أَزْوَٰجًۭا ﴿8﴾

మరియు మేము మిమ్మల్ని (స్త్రీ-పురుషుల) జంటలుగా సృష్టించాము.[1]

وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًۭا ﴿9﴾

మరియు మేము నిద్రను, మీకు విశ్రాంతి నిచ్చేదిగా చేశాము.

وَجَعَلْنَا ٱلَّيْلَ لِبَاسًۭا ﴿10﴾

మరియు రాత్రిని ఆచ్ఛాదనగా చేశాము.

وَجَعَلْنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشًۭا ﴿11﴾

మరియు పగటిని జీవనోపాధి సమయంగా చేశాము.

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًۭا شِدَادًۭا ﴿12﴾

మరియు మేము మీపైన పటిష్టమైన ఏడు (ఆకాశాలను) నిర్మించాము.

وَجَعَلْنَا سِرَاجًۭا وَهَّاجًۭا ﴿13﴾

మరియు (అందులో) ప్రకాశించే దీపాన్ని (సూర్యుణ్ణి) ఉంచాము.

وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلْمُعْصِرَٰتِ مَآءًۭ ثَجَّاجًۭا ﴿14﴾

మరియు మేఘాల నుండి ధారాపాతంగా వర్షాన్ని కురిపించాము.[1]

لِّنُخْرِجَ بِهِۦ حَبًّۭا وَنَبَاتًۭا ﴿15﴾

దానితో మేము ధాన్యం మరియు పచ్చికను (చెట్లు చేమలను) పెరిగించటానికి!

وَجَنَّٰتٍ أَلْفَافًا ﴿16﴾

మరియు దట్టమైన తోటలను.

إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ كَانَ مِيقَٰتًۭا ﴿17﴾

నిశ్చయంగా, తీర్పుదినం ఒక నిర్ణీత సమయం.[1]

يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًۭا ﴿18﴾

ఆ రోజు బాకా ఊదబడినప్పుడు! అప్పుడు మీరంతా గుంపులు గుంపులుగా లేచి వస్తారు.

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ أَبْوَٰبًۭا ﴿19﴾

మరియు ఆకాశం తెరువబడుతుంది, అందులో ద్వారాలు ఏర్పడుతాయి;

وَسُيِّرَتِ ٱلْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا ﴿20﴾

మరియు పర్వతాలు ఎండమావులుగా అదృశ్యమై పోతాయి.[1]

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًۭا ﴿21﴾

నిశ్చయంగా, నరకం ఒక మాటు;

لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابًۭا ﴿22﴾

ధిక్కారుల గమ్యస్థానం;

لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحْقَابًۭا ﴿23﴾

అందులో వారు యుగాల తరబడి ఉంటారు.[1]

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًۭا وَلَا شَرَابًا ﴿24﴾

అందులో వారు ఎలాంటి చల్లదనాన్ని గానీ మరియు (చల్లని) పానీయాన్ని గానీ చవి చూడరు.

إِلَّا حَمِيمًۭا وَغَسَّاقًۭا ﴿25﴾

సలసల కాగే నీరు మరియు చీము లాంటి మురికి (పానీయం)[1]

جَزَآءًۭ وِفَاقًا ﴿26﴾

(వారి కర్మలకు) తగిన పూర్తి ప్రతిఫలంగా!

إِنَّهُمْ كَانُوا۟ لَا يَرْجُونَ حِسَابًۭا ﴿27﴾

వాస్తవానికి వారు లెక్క తీసుకోబడుతుందని ఆశించలేదు.

وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابًۭا ﴿28﴾

పైగా వారు మా సూచనలను (ఆయాత్ లను) అసత్యాలని తిరస్కరించారు.

وَكُلَّ شَىْءٍ أَحْصَيْنَٰهُ كِتَٰبًۭا ﴿29﴾

మరియు మేము (వారు చేసిన) ప్రతిదానిని ఒక పుస్తకంలో వ్రాసి పెట్టాము.[1]

فَذُوقُوا۟ فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا ﴿30﴾

కావున మీరు (మీ కర్మల ఫలితాన్ని) చవి చూడండి. ఎందుకంటే, మేము మీకు శిక్ష తప్ప మరేమీ అధికం చేయము.[1]

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا ﴿31﴾

నిశ్చయంగా, దైవభీతి గలవారికి సాఫల్యం (స్వర్గం) ఉంది;

حَدَآئِقَ وَأَعْنَٰبًۭا ﴿32﴾

ఉద్యానవనాలూ, ద్రాక్ష తోటలూ!

وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًۭا ﴿33﴾

మరియు ఈడూజోడూ గల (యవ్వన) సుందర కన్యలు;

وَكَأْسًۭا دِهَاقًۭا ﴿34﴾

మరియు నిండి పొర్లే (మధు) పాత్ర

لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًۭا وَلَا كِذَّٰبًۭا ﴿35﴾

అందులో (స్వర్గంలో) వారు ఎలాంటి వ్యర్థపు మాటలు గానీ, అసత్యాలు గానీ వినరు.

جَزَآءًۭ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابًۭا ﴿36﴾

(ఇదంతా) నీ ప్రభువు తరఫు నుండి లభించే ప్రతిఫలం, చాలినంత బహుమానం.

رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ٱلرَّحْمَٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًۭا ﴿37﴾

భూమ్యాకాశాలు మరియు వాటి మధ్య ఉన్న సమస్తానికీ ప్రభువైన అనంత కరుణామయుని (బహుమానం), ఆయన ముందు మాట్లాడే సాహసం ఎవ్వరికీ లేదు.

يَوْمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلْمَلَٰٓئِكَةُ صَفًّۭا ۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحْمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًۭا ﴿38﴾

ఏ రోజునయితే ఆత్మ (జిబ్రీల్)[1] మరియు దేవదూతలు వరుసలలో నిలిచి ఉంటారో! అప్పుడు ఆ అనంత కరుణామయుడు అనుమతించిన వాడు తప్ప, మరెవ్వరూ మాట్లాడలేరు; ఒకవేళ ఎవడైనా మాట్లాడినా అతడు సరైన మాటే మాట్లాడుతాడు.[2]

ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلْحَقُّ ۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا ﴿39﴾

అదే అంతిమ సత్యదినం. కావున ఇష్టమున్నవాడు, తన ప్రభువు వైపునకు చేరే మార్గాన్ని అవలంబించాలి! [1]

إِنَّآ أَنذَرْنَٰكُمْ عَذَابًۭا قَرِيبًۭا يَوْمَ يَنظُرُ ٱلْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلْكَافِرُ يَٰلَيْتَنِى كُنتُ تُرَٰبًۢا ﴿40﴾

నిశ్చయంగా, మేము అతని సమీపంలో ఉన్న శిక్షను గురించి మిమ్మల్ని హెచ్చరించాము. ఆ రోజు ప్రతి మనిషి తన చేజేతులా చేసుకొని ముందు పంపుకున్నదంతా ప్రత్యక్షంగా చూసుకుంటాడు.[1] మరియు సత్యతిరస్కారి: "అయ్యో! నా పాడుగాను! నేను మట్టినయి ఉంటే ఎంత బాగుండేది[2]!" అని వాపోతాడు.