بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ سَأَلَ سَآئِلٌۢ بِعَذَابٍۢ وَاقِعٍۢ ﴿1﴾
Tajiki Translation - Rowwad Translation Center
Дархосткунандае [ба тамасхур] тақозои азоберо кард, ки вуқуаш [дар қиёмат] ҳатмӣ аст
Оятӣ
Пурсандае аз азобе пурсид, ки
Compare up to three verified translation editions verse by verse, including editions in two different languages.
Changing languages or editions keeps the current surah and verse.
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ سَأَلَ سَآئِلٌۢ بِعَذَابٍۢ وَاقِعٍۢ ﴿1﴾
Дархосткунандае [ба тамасхур] тақозои азоберо кард, ки вуқуаш [дар қиёмат] ҳатмӣ аст
Пурсандае аз азобе пурсид, ки
لِّلْكَٰفِرِينَ لَيْسَ لَهُۥ دَافِعٌۭ ﴿2﴾
[Ин азоб] Барои кофирон аст [ва] ҳеҷ дафъкунандае надорад
бар кофирон фуруд хоҳад омад ва кас онро дафъ натавонад кард
مِّنَ ٱللَّهِ ذِى ٱلْمَعَارِجِ ﴿3﴾
Аз сӯйи Аллоҳ таоло [ба вуқуъ мепайвандад, ки] соҳиби маротиб ва дараҷоти волост
аз ҷониби Худо, ки соҳиби осмонҳост.
تَعْرُجُ ٱلْمَلَٰٓئِكَةُ وَٱلرُّوحُ إِلَيْهِ فِى يَوْمٍۢ كَانَ مِقْدَارُهُۥ خَمْسِينَ أَلْفَ سَنَةٍۢ ﴿4﴾
Фариштагон ва Руҳ [Ҷабраил] ба сӯйи Ӯ уруҷ мекунанд, дар рӯзе, ки миқдораш [дар миқёси башарӣ] панҷоҳ ҳазор сол аст
Дар рӯзе, ки миқдораш панҷоҳ ҳазор сол аст, фариштагон ва рӯҳ ба он ҷо боло раванд.
فَٱصْبِرْ صَبْرًۭا جَمِيلًا ﴿5﴾
Пас, ту [эй Паёмбар, дар баробари тамасхури эшон] сабри наку пеша кун
Пас сабр кун, сабре некӯ.
إِنَّهُمْ يَرَوْنَهُۥ بَعِيدًۭا ﴿6﴾
Бе гумон, онҳо он [рӯз]-ро дур мебинанд
Онҳо он рӯзро дур мебинанд
وَنَرَىٰهُ قَرِيبًۭا ﴿7﴾
Ва Мо онро наздик мебинем
ва мо наздикаш мебинем
يَوْمَ تَكُونُ ٱلسَّمَآءُ كَٱلْمُهْلِ ﴿8﴾
[Ҳамон] Рӯзе, ки осмон чун миси гудохта шавад
рӯзе, ки осмон чун филиз гудохта гардад
وَتَكُونُ ٱلْجِبَالُ كَٱلْعِهْنِ ﴿9﴾
Ва кӯҳҳо монанди пашми рангин [муталошӣ ва пароканда] шавад
ва кӯҳҳо чун пашм (дар сабукӣ)
وَلَا يَسْـَٔلُ حَمِيمٌ حَمِيمًۭا ﴿10﴾
Ва ҳеҷ дӯсти самимӣ [ва хешованде] аз [ҳоли] дӯсти самимӣ [ва хешовандаш] намепурсад
ва ҳеҷ хешованде аз ҳоли хешованди худ напурсад,
يُبَصَّرُونَهُمْ ۚ يَوَدُّ ٱلْمُجْرِمُ لَوْ يَفْتَدِى مِنْ عَذَابِ يَوْمِئِذٍۭ بِبَنِيهِ ﴿11﴾
[Дар ҳоле ки] Онон ба якдигар нишон дода мешаванд, гунаҳгор [дӯст дорад ва] орзу мекунад, ки фарзандони худро дар баробари [раҳоӣ аз] азоби он рӯз бидиҳад
якдигарро баробари чашмашон оранд. Гуноҳкор дӯст дорад, ки худашро бозхарад ба фарзандонаш
وَصَٰحِبَتِهِۦ وَأَخِيهِ ﴿12﴾
Ва [ҳамчунин] ҳамсару бародарашро
ва занаш ва бародараш
وَفَصِيلَتِهِ ٱلَّتِى تُـْٔوِيهِ ﴿13﴾
ва қабилаашро, ки [ҳамеша] ба ӯ ҷо ва паноҳ медод
ва аширааш (хешонаш), ки ӯро макон додааст
وَمَن فِى ٱلْأَرْضِ جَمِيعًۭا ثُمَّ يُنجِيهِ ﴿14﴾
Ва [ҳамчунин] ҳамаи онҳоеро, ки рӯйи замин ҳастанд, [фидо кунад] то наҷот ёбад
ва ҳамаи онҳо, ки дар рӯи заминанд ва наҷот ёбад.
كَلَّآ ۖ إِنَّهَا لَظَىٰ ﴿15﴾
[Аммо] Ҳаргиз чунин нест! Бе гумон, он шуълаҳои [оташи] сӯзон аст
Ҳаргиз на, ки он шӯълаи оташ аст,
نَزَّاعَةًۭ لِّلشَّوَىٰ ﴿16﴾
[Ки] пӯст аз сар бармеканад
пӯсти сарро меканад,
تَدْعُوا۟ مَنْ أَدْبَرَ وَتَوَلَّىٰ ﴿17﴾
Касонеро, ки [ба фармони Аллоҳ таоло] пушт карданд ва [аз ҳақ] рӯй гардониданд, [ба сӯи худ] фаро мехонад
ҳар киро, ки ба ҳақ пушт кард ва аз фармон сар печид, ба тарафи худ мехонад
وَجَمَعَ فَأَوْعَىٰٓ ﴿18﴾
Ва [низ касонеро, ки] амволро ҷамъоварӣ ва захира карданд [ва ҳаққи онро напардохтанд]
ва онро, ки ҷамъ меоварду ҷой мекард.
۞ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ خُلِقَ هَلُوعًا ﴿19﴾
Яқинан, инсон камтоқат [-у ҳарис] офарида шудааст
Албатта одамиро ҳарису бесабр офаридаанд.
إِذَا مَسَّهُ ٱلشَّرُّ جَزُوعًۭا ﴿20﴾
Ҳар гоҳ бадӣ [ва мусибате] ба ӯ расад, бетобӣ мекунад
Чун бадие ба ӯ расад, беқарорӣ кунад.
وَإِذَا مَسَّهُ ٱلْخَيْرُ مَنُوعًا ﴿21﴾
Ва ҳар гоҳ хубӣ ба ӯ расад, боздоранда [ва бахил] мегардад
Ва чун моле ба дасташ афтад бахилӣ мекунад,
إِلَّا ٱلْمُصَلِّينَ ﴿22﴾
Магар намозгузорон
магар намозгузорандагон:
ٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ دَآئِمُونَ ﴿23﴾
Ҳамон касоне, ки бар намозҳояшон ҳамеша пойдорӣ мекунанд.
онон, ки ба намоз мудовамат (давом) мекунанд
وَٱلَّذِينَ فِىٓ أَمْوَٰلِهِمْ حَقٌّۭ مَّعْلُومٌۭ ﴿24﴾
Ва касоне, ки дар амволашон ҳаққи [муайяну] маълуме ҳаст
ва онон, ки дар молҳояшон ҳаққест муъайян
لِّلسَّآئِلِ وَٱلْمَحْرُومِ ﴿25﴾
Барои мустаманд ва маҳрум
барои гадову маҳрум
وَٱلَّذِينَ يُصَدِّقُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿26﴾
Ва [ҳамон] касоне, ки рӯзи ҷазоро тасдиқ мекунанд
ва касоне, ки рӯзи қиёматро тасдиқ мекунанд
وَٱلَّذِينَ هُم مِّنْ عَذَابِ رَبِّهِم مُّشْفِقُونَ ﴿27﴾
Ва касоне, ки аз азоби Парвардигорашон метарсанд
ва касоне, ки аз азбоби Парвардигорашон тарсонанд,
إِنَّ عَذَابَ رَبِّهِمْ غَيْرُ مَأْمُونٍۢ ﴿28﴾
[Чаро ки] Бе гумон, аз азоби Парвардигорашон дар амон натавонанд буд
ки аз азоби Парвардигорашон дар амон натавонанд буд
وَٱلَّذِينَ هُمْ لِفُرُوجِهِمْ حَٰفِظُونَ ﴿29﴾
Ва касоне, ки шармгоҳҳояшонро нигаҳ медоранд
ва касоне, ки шармгоҳи худ нигаҳ медоранд,
إِلَّا عَلَىٰٓ أَزْوَٰجِهِمْ أَوْ مَا مَلَكَتْ أَيْمَٰنُهُمْ فَإِنَّهُمْ غَيْرُ مَلُومِينَ ﴿30﴾
Магар бо ҳамсарону канизоне, ки молики онҳо ҳастанд, ки [дар ин сурат] сарзанише бар онҳо нест
магар барои ҳамсаронашон ё канизонашон, ки дар ин ҳол, маломате бар онҳо нест.
فَمَنِ ٱبْتَغَىٰ وَرَآءَ ذَٰلِكَ فَأُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْعَادُونَ ﴿31﴾
Пас, ҳар кас фаротар аз инҳоро бихоҳад, онон мутаҷовизон ҳастанд
Ва онон, ки ғайри инро биталабанд, аз ҳад гузаштагон ҳастанд.
وَٱلَّذِينَ هُمْ لِأَمَٰنَٰتِهِمْ وَعَهْدِهِمْ رَٰعُونَ ﴿32﴾
Ва касоне, ки амонатҳо ва паймонҳояшонро риоя мекунанд
Ва касоне, ки амонатҳову аҳдхои худро риъоят мекунанд
وَٱلَّذِينَ هُم بِشَهَٰدَٰتِهِمْ قَآئِمُونَ ﴿33﴾
Ва касоне, ки ба шаҳодатҳои худ мутааҳҳиданд
ва касоне, ки шоҳидии худ ба ҳақ адо мекунанд
وَٱلَّذِينَ هُمْ عَلَىٰ صَلَاتِهِمْ يُحَافِظُونَ ﴿34﴾
Ва касоне, ки бар намозашон пойдорӣ мекунанд
ва касоне, ки бар намозҳошон мувозибат (давом) доранд,
أُو۟لَٰٓئِكَ فِى جَنَّٰتٍۢ مُّكْرَمُونَ ﴿35﴾
Инон дар боғҳо [-и биҳишт] гиромӣ дошта мешаванд
инҳо дар биҳишт гиромн ҳастанд.
فَمَالِ ٱلَّذِينَ كَفَرُوا۟ قِبَلَكَ مُهْطِعِينَ ﴿36﴾
Пас, [эй Паёмбар] кофиронро чи шудааст, ки ба сӯйи ту мешитобанд?
Пас чист, ки кофирон ба сӯи ту мешитобанд?
عَنِ ٱلْيَمِينِ وَعَنِ ٱلشِّمَالِ عِزِينَ ﴿37﴾
[Ва] Аз росту чап гурӯҳ-гурӯҳ [ҳуҷум меоваранд?]
Даста-даста аз ҷониби чапу, аз ҷониби рост.
أَيَطْمَعُ كُلُّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ أَن يُدْخَلَ جَنَّةَ نَعِيمٍۢ ﴿38﴾
Оё ҳар кадом аз онҳо [бо он аъмоли нописандашон] тамаъ доранд, ки дар биҳишти пурнеъмат [-и илоҳӣ] дароварда шаванд?
Оё ҳар як аз онҳо тамаъ мекунад, ки ба биҳишти пурнеъмат дохил шавад?
كَلَّآ ۖ إِنَّا خَلَقْنَٰهُم مِّمَّا يَعْلَمُونَ ﴿39﴾
Ҳаргиз чунин нест! Бе гумон, Мо онҳоро аз он чи [худ] медонанд, офаридаем
Ҳаргиз на, онҳо худ медонанд,, ки аз чӣ чиз онҳоро офаридаем.
فَلَآ أُقْسِمُ بِرَبِّ ٱلْمَشَٰرِقِ وَٱلْمَغَٰرِبِ إِنَّا لَقَٰدِرُونَ ﴿40﴾
Пас, ба Парвардигори машриқҳо ва мағрибҳо савганд мехӯрам, ки Мо яқинан қодирем
Пас савганд ба Парвардигори машриқҳову мағрибҳо, ки Мо тавоноем,
عَلَىٰٓ أَن نُّبَدِّلَ خَيْرًۭا مِّنْهُمْ وَمَا نَحْنُ بِمَسْبُوقِينَ ﴿41﴾
Бар ин ки [касони дигаре] беҳтар аз эшонро ҷойгузин кунем ва Мо [барои анҷоми ин кор] дармонда ва нотавон нестем
ки ба ҷои онҳо мардуме беҳтар биёварем ва дар ин кор нотавон нестем.
فَذَرْهُمْ يَخُوضُوا۟ وَيَلْعَبُوا۟ حَتَّىٰ يُلَٰقُوا۟ يَوْمَهُمُ ٱلَّذِى يُوعَدُونَ ﴿42﴾
Пас, [эй Паёмбар] ононро ба ҳоли худ вогузор, то дар ботили худ фуру раванд ва бозӣ кунанд, то ба рӯзе бирасанд, ки бад-эшон ваъда дода шудааст
Пас бигузорашон то ба беҳудагӣ машғул шаванду ба бозича, то ба он рӯзе, ки ваъдаашон додаем, бирасанд,
يَوْمَ يَخْرُجُونَ مِنَ ٱلْأَجْدَاثِ سِرَاعًۭا كَأَنَّهُمْ إِلَىٰ نُصُبٍۢ يُوفِضُونَ ﴿43﴾
[Ҳамон] Рӯзе, ки шитобон аз қабрҳо хориҷ мешаванд, гӯӣ ба сӯйи бутҳо медаванд
рӯзе, ки шитобон аз қабрҳо бадар оянд, чунон ки гӯӣ назди бутон мешитобанд
خَٰشِعَةً أَبْصَٰرُهُمْ تَرْهَقُهُمْ ذِلَّةٌۭ ۚ ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلَّذِى كَانُوا۟ يُوعَدُونَ ﴿44﴾
[Дар ҳоле ки] Чашмҳояшон [аз шарму ваҳшат] ба зер афтода ва зиллат [-у хорӣ] ононро пӯшидааст. Ин ҳамон рӯзест, ки ба эшон ваъда дода мешавад
ваҳшат бар чашмонашон ғолиб шуда ва ба хори афтодаанд: ин аст ҳамон рӯзе, ки онҳоро ваъда дода буданд!