بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ يَٰٓأَيُّهَا ٱلْمُدَّثِّرُ ﴿1﴾
Tajiki Translation - Rowwad Translation Center
Эй ҷомабарсаркашида!
Оятӣ
Эй ҷома дар сар кашида,
Compare up to three verified translation editions verse by verse, including editions in two different languages.
Changing languages or editions keeps the current surah and verse.
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ يَٰٓأَيُّهَا ٱلْمُدَّثِّرُ ﴿1﴾
Эй ҷомабарсаркашида!
Эй ҷома дар сар кашида,
قُمْ فَأَنذِرْ ﴿2﴾
Бархез ва бим деҳ!
бархезу бим деҳ!
وَرَبَّكَ فَكَبِّرْ ﴿3﴾
Ва Парвардигоратро бузург шумор!
Ва Парвардигоратро такбир гӯй!
وَثِيَابَكَ فَطَهِّرْ ﴿4﴾
Ва ҷомаро покиза бидор!
Ва ҷомаатро покиза дор!
وَٱلرُّجْزَ فَٱهْجُرْ ﴿5﴾
Ва аз палидӣ дурӣ кун!
Ва аз палидӣ дурӣ ҷӯй!
وَلَا تَمْنُن تَسْتَكْثِرُ ﴿6﴾
Барои ин базлу бахшиш макун, ки афзунталабӣ кунӣ
Ва чизе мадеҳ ки беш аз он умед дошта бошӣ.
وَلِرَبِّكَ فَٱصْبِرْ ﴿7﴾
Ва барои [хушнудии] Парвардигорат шикебо бош
Барои Парвардигорат сабркунанда бош!
فَإِذَا نُقِرَ فِى ٱلنَّاقُورِ ﴿8﴾
Пас, ҳангоме ки дар «сур» дамида шавад
Ва он гоҳ ки дар сур дамида шавад,
فَذَٰلِكَ يَوْمَئِذٍۢ يَوْمٌ عَسِيرٌ ﴿9﴾
Он рӯз рӯзи сахт [ва душворе] аст
он рӯз рӯзе сахт хоҳад буд,
عَلَى ٱلْكَٰفِرِينَ غَيْرُ يَسِيرٍۢ ﴿10﴾
Бар кофирон осон нест
Ва барои кофирон душвор.
ذَرْنِى وَمَنْ خَلَقْتُ وَحِيدًۭا ﴿11﴾
[Эй Паёмбар] Маро бо касе, ки ӯро танҳо [ва бидуни амволу авлод] офаридаам, вогузор
Маро бо он ки танҳояш офаридаам, вогузор.
وَجَعَلْتُ لَهُۥ مَالًۭا مَّمْدُودًۭا ﴿12﴾
[Ҳамон касе, ки] моли фаровоне барояш қарор додам
Ӯро моле бисёр додам.
وَبَنِينَ شُهُودًۭا ﴿13﴾
Ва фарзандоне, ки ҳамеша [дар хидмати ӯ ва] бо ӯ ҳастанд
Ва писароне ҳама дар назди ӯ ҳозир
وَمَهَّدتُّ لَهُۥ تَمْهِيدًۭا ﴿14﴾
Ва ҳамаи васоил [ва имконоти] зиндагиро дар ихтиёраш қарор додам
ва корҳои ӯро ба некӯтар тарзе вусъат додам.
ثُمَّ يَطْمَعُ أَنْ أَزِيدَ ﴿15﴾
Боз [ҳам] тамаъ дорад, ки [бар он] биафзоям
Он гоҳ тамаъ мебандад, ки зиёдат кунам.
كَلَّآ ۖ إِنَّهُۥ كَانَ لِءَايَٰتِنَا عَنِيدًۭا ﴿16﴾
Ҳаргиз [чунин нахоҳад шуд]! Бе гумон, ӯ нисбат ба оёти Мо душманӣ дорад
Не, не! Ӯ дар баробари оёти Мо ситеза ҷӯст.
سَأُرْهِقُهُۥ صَعُودًا ﴿17﴾
Ва ба зудӣ ӯро ба машаққату сахтӣ меандозам
Ӯро ба машаққате меандозам.
إِنَّهُۥ فَكَّرَ وَقَدَّرَ ﴿18﴾
Зеро ӯ [барои мубориза бо Қуръон] андешид ва муҳосиба кард
Ӯ андешид ва тарҳе афканд (нақшае кашид).
فَقُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ﴿19﴾
Пас, марг бар ӯ бод! Чи гуна андоза [ва муҳосиба] кард?
Марг бар ӯ бод, чӣ гуна тарҳе афканд?
ثُمَّ قُتِلَ كَيْفَ قَدَّرَ ﴿20﴾
Боз [ҳам] марг бар ӯ бод! Чи гуна андоза [ва муҳосиба] кард?
Боз ҳам марг бар ӯ бод, чӣ гуна тарҳе афканд?
ثُمَّ نَظَرَ ﴿21﴾
Сипас назар афканд
Он гоҳ нигарист.
ثُمَّ عَبَسَ وَبَسَرَ ﴿22﴾
Он гоҳ чеҳра дар ҳам кашид ва рӯ турш кард
Сипас рӯй турш кард ва пешонӣ дар ҳам кашид.
ثُمَّ أَدْبَرَ وَٱسْتَكْبَرَ ﴿23﴾
Сипас [ба ҳақ] пушт намуд ва такаббур варзид
Сипас рӯй гардониду гарданкашӣ кард,
فَقَالَ إِنْ هَٰذَآ إِلَّا سِحْرٌۭ يُؤْثَرُ ﴿24﴾
Он гоҳ гуфт: «Ин [Қуръон] чизе ҷуз ҷодуе, ки [аз дигарон] омӯхта шуда, нест
гуфт: «Ин ғайри ҷодуе, ки дигаронаш омӯхтанд, ҳеҷ нест.
إِنْ هَٰذَآ إِلَّا قَوْلُ ٱلْبَشَرِ ﴿25﴾
Ва ин [чизе] ҷуз гуфтори башар нест»
Ин ғайри сухани одамӣ ҳеҷ нест».
سَأُصْلِيهِ سَقَرَ ﴿26﴾
Ба зудӣ ӯро ба дузах дархоҳам овард
Ба зудӣ ӯро ба сақар бияфканем.
وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سَقَرُ ﴿27﴾
Ва ту чи донӣ, ки дузах чи гуна аст?
Чӣ чиз огоҳат сохт, ки сақар чист?
لَا تُبْقِى وَلَا تَذَرُ ﴿28﴾
[Оташи сӯзонест, ки] На [чизеро] боқӣ мегузорад ва на [чизеро] раҳо мекунад
На ҳеҷ боқӣ мегузорад ва на чизеро тарк кунад.
لَوَّاحَةٌۭ لِّلْبَشَرِ ﴿29﴾
Пӯстро [дигаргун карда] месӯзонад
Сӯзонандаи пӯст аст.
عَلَيْهَا تِسْعَةَ عَشَرَ ﴿30﴾
Бар он [оташ] нуздаҳ [фаришта] гуморида шудааст.
Нуздаҳ фаришта бар он вазифадоранд.
وَمَا جَعَلْنَآ أَصْحَٰبَ ٱلنَّارِ إِلَّا مَلَٰٓئِكَةًۭ ۙ وَمَا جَعَلْنَا عِدَّتَهُمْ إِلَّا فِتْنَةًۭ لِّلَّذِينَ كَفَرُوا۟ لِيَسْتَيْقِنَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ وَيَزْدَادَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوٓا۟ إِيمَٰنًۭا ۙ وَلَا يَرْتَابَ ٱلَّذِينَ أُوتُوا۟ ٱلْكِتَٰبَ وَٱلْمُؤْمِنُونَ ۙ وَلِيَقُولَ ٱلَّذِينَ فِى قُلُوبِهِم مَّرَضٌۭ وَٱلْكَٰفِرُونَ مَاذَآ أَرَادَ ٱللَّهُ بِهَٰذَا مَثَلًۭا ۚ كَذَٰلِكَ يُضِلُّ ٱللَّهُ مَن يَشَآءُ وَيَهْدِى مَن يَشَآءُ ۚ وَمَا يَعْلَمُ جُنُودَ رَبِّكَ إِلَّا هُوَ ۚ وَمَا هِىَ إِلَّا ذِكْرَىٰ لِلْبَشَرِ ﴿31﴾
Мо маъмурони дузахро фақат аз фариштагон қарор додем ва шумори онҳоро танҳо барои озмоиши кофирон муайян кардаем, то аҳли китоб яқин кунанд ва касоне, ки имон овардаанд, бар имони худ бияфзоянд ва аҳли китоб ва муъминон гирифтори шакку тардид нашаванд ва то касоне, ки дар дилҳояшон мараз аст ва [низ] кофирон бигӯянд: «Аллоҳ таоло аз ин масал [ва тавсиф] чи хостааст?». Бад-ин гуна, Аллоҳ таоло ҳар касро бихоҳад, гумроҳ месозад ва ҳар касро бихоҳад, ҳидоят мекунад ва [шумори] лашкариёни Парвардигоратро [касе] ҷуз Ӯ намедонад ва ин ҷуз панду андарзе барои инсонҳо нест
Вазифадорони дузахро фақат аз фариштагон қарор додем. Ва шумори онҳо фақат барои имтиҳони кофирон аст. То аҳли китоб яқин кунанд ва бар имони мӯъминон бияфзояд ва аҳли китобу мӯъминон шак накунанд. Ва то онон, ки дар дилҳояшон маразест, нагӯянд: «Худо аз ин мисол чӣ мехостааст?» Худо инчунин ҳар касро, ки бихоҳад, гумроҳ мекунад ва ҳар касро, ки бихоҳад, роҳ менамояд. Ва шумори лашкари Парвардигоратро ғайри Ӯ надонад. Ва ин сухан фақат панде аз барои мардум аст.
كَلَّا وَٱلْقَمَرِ ﴿32﴾
Оре, савганд ба моҳ [ки ҳаргиз чунин нест, ки онон тасаввур мекунанд]
Оре, савганд ба моҳ!
وَٱلَّيْلِ إِذْ أَدْبَرَ ﴿33﴾
Ва [савганд ба] шаб ҳангоме ки пушт кунад
Ва савганд ба шаб, чун рӯй ба рафтан орад
وَٱلصُّبْحِ إِذَآ أَسْفَرَ ﴿34﴾
Ва ба субҳ ҳангоме ки равшан шавад
ва савганд ба субҳ чун парда барафканад,
إِنَّهَا لَإِحْدَى ٱلْكُبَرِ ﴿35﴾
Ки он [оташи дузах] яке аз [азобҳои] бузург [ва ҳавлнок] аст
ки ин яке аз ҳодисаҳои бузург аст.
نَذِيرًۭا لِّلْبَشَرِ ﴿36﴾
Барои инсон бимдиҳанда аст
Тарсонандаи одамиён аст.
لِمَن شَآءَ مِنكُمْ أَن يَتَقَدَّمَ أَوْ يَتَأَخَّرَ ﴿37﴾
Барои касе аз шумо, ки бихоҳад [бо корҳои наку] пеш афтад, ё [бо гуноҳ кардан] ақиб бимонад
Барои ҳар кас аз шумо, ки хоҳад, пеш ояд (бо амали нек) ё аз пай равад (бо куфру нофармонӣ).
كُلُّ نَفْسٍۭ بِمَا كَسَبَتْ رَهِينَةٌ ﴿38﴾
Ҳар кас дар гарави аъмоли хеш аст
Ҳар кас гаравгони корест, ки кардааст,
إِلَّآ أَصْحَٰبَ ٱلْيَمِينِ ﴿39﴾
Магар асҳоби ямин [муъминон]
ғайри аҳли саъодат,
فِى جَنَّٰتٍۢ يَتَسَآءَلُونَ ﴿40﴾
Ки дар боғҳо [-и биҳишт] ҳастанд ва мепурсанд
ки дар биҳиштҳо нишастаанд ва мепурсанд
عَنِ ٱلْمُجْرِمِينَ ﴿41﴾
аз гунаҳгорон:
аз гуноҳкорон,
مَا سَلَكَكُمْ فِى سَقَرَ ﴿42﴾
«Чӣ чиз шуморо ба дузах даровард?
ки чӣ чиз шуморо ба ҷаҳаннам кашонид?,
قَالُوا۟ لَمْ نَكُ مِنَ ٱلْمُصَلِّينَ ﴿43﴾
[Дузахиён] Мегӯянд: «Мо аз намозгузорон набудем
Мегӯянд: «Мо аз намозгузорон набудем
وَلَمْ نَكُ نُطْعِمُ ٱلْمِسْكِينَ ﴿44﴾
Ва бенаво[-ён]-ро итъом намекардем
ва ба дарвешон таъом намедодем
وَكُنَّا نَخُوضُ مَعَ ٱلْخَآئِضِينَ ﴿45﴾
Ва пайваста ҳамроҳи ёвагӯён [ва аҳли ботил] ҳамсадо мешудем
ва бо онон, ки сухани ботил мегуфтанд, ҳамовоз мешудем
وَكُنَّا نُكَذِّبُ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿46﴾
Ва ҳамвора рӯзи ҷазоро такзиб мекардем
ва рӯзи қиёматро дурӯғ мешуморидем,
حَتَّىٰٓ أَتَىٰنَا ٱلْيَقِينُ ﴿47﴾
То замоне, ки марг ба суроғамон омад
то марги мо фаро расид».
فَمَا تَنفَعُهُمْ شَفَٰعَةُ ٱلشَّٰفِعِينَ ﴿48﴾
Пас, шафоати шафоаткунандагон ба онҳо суде намебахшад
Пас шафоъати шафоъаткунандагон фоидаашон набахшад.
فَمَا لَهُمْ عَنِ ٱلتَّذْكِرَةِ مُعْرِضِينَ ﴿49﴾
Пас, онҳоро чи шудааст, ки аз панд [-у тазаккур] рӯй гардондаанд?
Чӣ шудааст, ки аз ин панд рӯй мегардонанд?
كَأَنَّهُمْ حُمُرٌۭ مُّسْتَنفِرَةٌۭ ﴿50﴾
Гӯӣ, ки гӯрхароне рамидаанд
Монанди харони рамида,
فَرَّتْ مِن قَسْوَرَةٍۭ ﴿51﴾
Ки аз [муқобили] шер гурехтаанд
ки аз шер мегурезанд,
بَلْ يُرِيدُ كُلُّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ أَن يُؤْتَىٰ صُحُفًۭا مُّنَشَّرَةًۭ ﴿52﴾
Балки ҳар кадом аз онҳо [таваққуъ дорад ва] мехоҳад, ки [ба ӯ] номае кушода [ва ҷудогона аз сӯйи Аллоҳ таоло] дода шавад
балки ҳар як аз онҳо мехоҳад, ки номаҳое ку шода ба ӯ дода шавад.
كَلَّا ۖ بَل لَّا يَخَافُونَ ٱلْءَاخِرَةَ ﴿53﴾
Ҳаргиз, чунин нест [ки онон мепиндоранд]! Балки онҳо аз [азоби] охират наметарсанд
Оре, ки аз охират наметарсанд.
كَلَّآ إِنَّهُۥ تَذْكِرَةٌۭ ﴿54﴾
На, чунин нест, ки онҳо мегӯянд, он [Қуръон] як тазаккур ва ёдоварӣ аст
Оре, ки ин Қуръон пандест,
فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿55﴾
Пас, ҳар касе, ки бихоҳад аз он панд гирад
ҳар ки хоҳад онро бихонад.
وَمَا يَذْكُرُونَ إِلَّآ أَن يَشَآءَ ٱللَّهُ ۚ هُوَ أَهْلُ ٱلتَّقْوَىٰ وَأَهْلُ ٱلْمَغْفِرَةِ ﴿56﴾
Ва ёд намекунанд [ва панд намегиранд], магар ин ки Аллоҳ таоло бихоҳад. Ӯст, ки сазовори парво кардан ва омурзидан аст.
Ва панд намегиранд, бе он ки Худо хоҳад. Ӯ шоёни он аст, ки аз Ӯ битарсанд. Ва ӯ шоёни бахшоидан аст!