بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ لَآ أُقْسِمُ بِيَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ ﴿1﴾
Tajiki Translation - Rowwad Translation Center
Ба рӯзи қиёмат савганд мехӯрам
Оятӣ
Қасам мехӯрам ба рӯзи қиёмат
Compare up to three verified translation editions verse by verse, including editions in two different languages.
Changing languages or editions keeps the current surah and verse.
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ لَآ أُقْسِمُ بِيَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ ﴿1﴾
Ба рӯзи қиёмат савганд мехӯрам
Қасам мехӯрам ба рӯзи қиёмат
وَلَآ أُقْسِمُ بِٱلنَّفْسِ ٱللَّوَّامَةِ ﴿2﴾
Ва ба нафси маломатгар савганд мехӯрам
ва қасам мехӯрам ба нафси маломатгар!
أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُۥ ﴿3﴾
Оё инсон мепиндорад, ки [пас аз марг] ҳаргиз устухонҳояшро ҷамъ нахоҳем кард?
Оё одамӣ мепиндорад, ки Мо устухонҳояшро гирд нахоҳем овард?
بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّىَ بَنَانَهُۥ ﴿4﴾
Оре, Мо қодирем, ки [ҳатто хутути сари] ангуштонашро яксону мураттаб кунем.
Оре, мо қодир ҳастем, ки сарангуштҳояшро баробар кунем.
بَلْ يُرِيدُ ٱلْإِنسَٰنُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُۥ ﴿5﴾
Балки инсон мехоҳад, ки [озодона ва бидуни тарс аз охират] дар гуноҳу бадкорӣ мудовимат кунад
Балки одамӣ мехоҳад, ки дар оянда низ ба корҳои ношоиста пардозад.
يَسْـَٔلُ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلْقِيَٰمَةِ ﴿6﴾
[Аз ин рӯ] Мепурсад: «Рӯзи қиёмат кай хоҳад буд?»
Мепурсад: «Рӯзи қиёмат чӣ вақт хоҳад буд?»
فَإِذَا بَرِقَ ٱلْبَصَرُ ﴿7﴾
Пас, ҳангоме ки чашм хира шавад
Рӯзе, ки чашмҳо хира шавад
وَخَسَفَ ٱلْقَمَرُ ﴿8﴾
Ва моҳ тира [ва бе нур] гардад
ва моҳ тира шавад
وَجُمِعَ ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ ﴿9﴾
Ва хуршеду моҳ як ҷо ҷамъ шаванд
ва офтобу моҳ дар як ҷой ҷамъ оянд.
يَقُولُ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ ٱلْمَفَرُّ ﴿10﴾
Он рӯз инсон мегӯяд: «Роҳи гурез куҷост?»
Инсон дар он рӯз мегӯяд: «Роҳи гурез куҷост?»
كَلَّا لَا وَزَرَ ﴿11﴾
Ҳаргиз! Ҳеҷ гурезгоҳе нест
Ҳаргиз паноҳгоҳе нест!
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمُسْتَقَرُّ ﴿12﴾
Он рӯз қароргоҳ [-и ниҳоне] ба сӯйи Парвардигори туст
Қароргоҳи ҳама дар ин рӯз назди Парвардигори туст!
يُنَبَّؤُا۟ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ﴿13﴾
Ва дар он рӯз инсонро аз тамоми корҳое, ки аз пеш ё пас фиристода, огоҳ мекунанд
Дар ин рӯз одамиро аз ҳар чӣ пешопеш фиристода ва баъд аз худ гузоштааст, хабар медиҳанд.
بَلِ ٱلْإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ بَصِيرَةٌۭ ﴿14﴾
Балки инсон ба хубӣ бар хештан огоҳ аст
Балки одамӣ худро нек мешиносад,
وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ ﴿15﴾
Агарчи [дар дифоъ аз худ] узрҳояшро дар миён оварад
ҳарчанд ба забон узрҳо оварад.
لَا تُحَرِّكْ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِۦٓ ﴿16﴾
[Эй паёмбар, ҳангоми нузули Қуръон] забонатро барои [такрор ва хондани] он шитобзада ҳаракат мадеҳ
Ба шитоб забон ба хондани Қуръон наҷунбон,
إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُۥ وَقُرْءَانَهُۥ ﴿17﴾
Мусалламан, ҷамъоварӣ ва хондани он бар [уҳдаи] Мост
ки ҷамъ овардану хонданаш бар ӯҳдаи Мост,
فَإِذَا قَرَأْنَٰهُ فَٱتَّبِعْ قُرْءَانَهُۥ ﴿18﴾
Пас, ҳар гоҳ [тавассути Ҷабраил] онро [бар ту] хондем, аз хондани ӯ пайравӣ кун
Чун хондемаш, ту он хонданро пайравӣ кун,
ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُۥ ﴿19﴾
Сипас баён карданаш бар [уҳдаи] Мост
Сипас баёни он бар ӯҳдаи Мост.
كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ ٱلْعَاجِلَةَ ﴿20﴾
Ҳаргиз чунин нест [ки шумо мушрикон мепиндоред]! Балки дунё [-и зудгузар]-ро дӯст медоред
Оре, шумо ин ҷаҳони зудгузарро дӯст медоред
وَتَذَرُونَ ٱلْءَاخِرَةَ ﴿21﴾
Ва охиратро раҳо мекунед
ва охиратро тарк мекунед.
وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ نَّاضِرَةٌ ﴿22﴾
Он рӯз чеҳраҳое тоза [ва шодоб] аст
Дар он рӯз рӯйҳое ҳаст зебову дурахшон,
إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌۭ ﴿23﴾
Ба сӯйи Парвардигораш менигарад
ки сӯи Парвардигорашон назар мекунанд
وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۭ بَاسِرَةٌۭ ﴿24﴾
Ва дар он рӯз чеҳраҳое абус [ва дарҳамкашида] аст
ва рӯйҳое ҳаст гирифтаву турш,
تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌۭ ﴿25﴾
Яқин дорад, ки осебе камаршикан ба ӯ мерасад
ки медонад он азоби камаршикан бар ӯ фуруд ояд.
كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِىَ ﴿26﴾
Оре, чун [ҷон] ба гулугоҳаш бирасад
Оре, чун ҷон ба гулӯ расад
وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍۢ ﴿27﴾
Ва гуфта шавад: «Чи касест, ки афсун бихонад? [Ва ӯро наҷот диҳад]
ва гуфта шавад, ки чӣ касест, ки афсун бихонад?
وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلْفِرَاقُ ﴿28﴾
Ва яқин кунад, ки замони ҷудоӣ [аз дунё] аст.
Ва яқин кунад, ки замони ҷудоӣ фаро расида
وَٱلْتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ ﴿29﴾
Ва [кор боло гирад ва] соқҳо[-и пояш аз сахтии ҷон додан] ба ҳам печад.
ва соқҳои по дар ҳам печида шаванд,
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمَسَاقُ ﴿30﴾
Дар он рӯз масири ҳама ба сӯйи Парвардигорат хоҳад буд
он рӯз рӯзи ронданаш ба сӯи Парвардигори туст.
فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ ﴿31﴾
Пас, [мункири меод] на тасдиқ карда ва на намоз гузоридааст
На тасдиқ кардааст ва на намоз гузоридааст.
وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴿32﴾
Балки [Қуръонро] такзиб кард ва [аз имон] рӯ гардонд
Аммо дурӯғ бароварда ва рӯй гардондааст.
ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ ﴿33﴾
Сипас хиромон ба сӯйи хонаводааш бозгашт
Он гоҳ хиромон назди касонаш рафтааст.
أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ ﴿34﴾
Вой бар ту! Пас, вой бар ту!
Вой бар ту, пас вой бар ту!
ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰٓ ﴿35﴾
Боз ҳам вой бар ту! Пас, вой бар ту!
Боз ҳам вой бар ту, пас вой бар ту!
أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَن يُتْرَكَ سُدًى ﴿36﴾
Оё инсон гумон мекунад, ки [бе ҳадаф ва бидуни ҳисоб ва ҷазо] ба худ раҳо мешавад?
Оё инсон мепиндорад, ки ӯро ба ҳоли худ, вогузоштаанд?
أَلَمْ يَكُ نُطْفَةًۭ مِّن مَّنِىٍّۢ يُمْنَىٰ ﴿37﴾
Оё [ӯ] нутфае аз манӣ набуд, ки [дар раҳим] рехта мешавад?
Оё ӯ нутфае аз манӣ, ки дар раҳме рехта шуда, набудааст?
ثُمَّ كَانَ عَلَقَةًۭ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ ﴿38﴾
Он гоҳ ба сурати хуни баста даромад ва [Аллоҳ таоло ӯро] офарид ва дурусту устувор сохт
Сипас лахтае хун? Он гоҳ ба андоми дурусташ биёфарид.
فَجَعَلَ مِنْهُ ٱلزَّوْجَيْنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ ﴿39﴾
Сипас аз ӯ ду завҷи нару мода падид овард
Ва онҳоро ду синф кард: нару мода.
أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحْۦِىَ ٱلْمَوْتَىٰ ﴿40﴾
Оё [чунин Офаридгоре] қодир нест, ки мурдагонро [дубора] зинда кунад?
Оё Худованд қодир нест, ки мурдагонро зинда созад?