بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ لَآ أُقْسِمُ بِيَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ ﴿1﴾
Оятӣ
Қасам мехӯрам ба рӯзи қиёмат
Text size
Compare Al-Qiyamah Quran translations
Compare up to three verified translation editions verse by verse, including editions in two different languages.
Tajik editions (choose up to 3)
Changing languages or editions keeps the current surah and verse.
وَلَآ أُقْسِمُ بِٱلنَّفْسِ ٱللَّوَّامَةِ ﴿2﴾
Оятӣ
ва қасам мехӯрам ба нафси маломатгар!
أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُۥ ﴿3﴾
Оятӣ
Оё одамӣ мепиндорад, ки Мо устухонҳояшро гирд нахоҳем овард?
بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّىَ بَنَانَهُۥ ﴿4﴾
Оятӣ
Оре, мо қодир ҳастем, ки сарангуштҳояшро баробар кунем.
بَلْ يُرِيدُ ٱلْإِنسَٰنُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُۥ ﴿5﴾
Оятӣ
Балки одамӣ мехоҳад, ки дар оянда низ ба корҳои ношоиста пардозад.
يَسْـَٔلُ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلْقِيَٰمَةِ ﴿6﴾
Оятӣ
Мепурсад: «Рӯзи қиёмат чӣ вақт хоҳад буд?»
فَإِذَا بَرِقَ ٱلْبَصَرُ ﴿7﴾
Оятӣ
Рӯзе, ки чашмҳо хира шавад
وَخَسَفَ ٱلْقَمَرُ ﴿8﴾
Оятӣ
ва моҳ тира шавад
وَجُمِعَ ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ ﴿9﴾
Оятӣ
ва офтобу моҳ дар як ҷой ҷамъ оянд.
يَقُولُ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ ٱلْمَفَرُّ ﴿10﴾
Оятӣ
Инсон дар он рӯз мегӯяд: «Роҳи гурез куҷост?»
كَلَّا لَا وَزَرَ ﴿11﴾
Оятӣ
Ҳаргиз паноҳгоҳе нест!
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمُسْتَقَرُّ ﴿12﴾
Оятӣ
Қароргоҳи ҳама дар ин рӯз назди Парвардигори туст!
يُنَبَّؤُا۟ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ﴿13﴾
Оятӣ
Дар ин рӯз одамиро аз ҳар чӣ пешопеш фиристода ва баъд аз худ гузоштааст, хабар медиҳанд.
بَلِ ٱلْإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ بَصِيرَةٌۭ ﴿14﴾
Оятӣ
Балки одамӣ худро нек мешиносад,
وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ ﴿15﴾
Оятӣ
ҳарчанд ба забон узрҳо оварад.
لَا تُحَرِّكْ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِۦٓ ﴿16﴾
Оятӣ
Ба шитоб забон ба хондани Қуръон наҷунбон,
إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُۥ وَقُرْءَانَهُۥ ﴿17﴾
Оятӣ
ки ҷамъ овардану хонданаш бар ӯҳдаи Мост,
فَإِذَا قَرَأْنَٰهُ فَٱتَّبِعْ قُرْءَانَهُۥ ﴿18﴾
Оятӣ
Чун хондемаш, ту он хонданро пайравӣ кун,
ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُۥ ﴿19﴾
Оятӣ
Сипас баёни он бар ӯҳдаи Мост.
كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ ٱلْعَاجِلَةَ ﴿20﴾
Оятӣ
Оре, шумо ин ҷаҳони зудгузарро дӯст медоред
وَتَذَرُونَ ٱلْءَاخِرَةَ ﴿21﴾
Оятӣ
ва охиратро тарк мекунед.
وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ نَّاضِرَةٌ ﴿22﴾
Оятӣ
Дар он рӯз рӯйҳое ҳаст зебову дурахшон,
إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌۭ ﴿23﴾
Оятӣ
ки сӯи Парвардигорашон назар мекунанд
وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۭ بَاسِرَةٌۭ ﴿24﴾
Оятӣ
ва рӯйҳое ҳаст гирифтаву турш,
تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌۭ ﴿25﴾
Оятӣ
ки медонад он азоби камаршикан бар ӯ фуруд ояд.
كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِىَ ﴿26﴾
Оятӣ
Оре, чун ҷон ба гулӯ расад
وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍۢ ﴿27﴾
Оятӣ
ва гуфта шавад, ки чӣ касест, ки афсун бихонад?
وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلْفِرَاقُ ﴿28﴾
Оятӣ
Ва яқин кунад, ки замони ҷудоӣ фаро расида
وَٱلْتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ ﴿29﴾
Оятӣ
ва соқҳои по дар ҳам печида шаванд,
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمَسَاقُ ﴿30﴾
Оятӣ
он рӯз рӯзи ронданаш ба сӯи Парвардигори туст.
فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ ﴿31﴾
Оятӣ
На тасдиқ кардааст ва на намоз гузоридааст.
وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴿32﴾
Оятӣ
Аммо дурӯғ бароварда ва рӯй гардондааст.
ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ ﴿33﴾
Оятӣ
Он гоҳ хиромон назди касонаш рафтааст.
أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ ﴿34﴾
Оятӣ
Вой бар ту, пас вой бар ту!
ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰٓ ﴿35﴾
Оятӣ
Боз ҳам вой бар ту, пас вой бар ту!
أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَن يُتْرَكَ سُدًى ﴿36﴾
Оятӣ
Оё инсон мепиндорад, ки ӯро ба ҳоли худ, вогузоштаанд?
أَلَمْ يَكُ نُطْفَةًۭ مِّن مَّنِىٍّۢ يُمْنَىٰ ﴿37﴾
Оятӣ
Оё ӯ нутфае аз манӣ, ки дар раҳме рехта шуда, набудааст?
ثُمَّ كَانَ عَلَقَةًۭ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ ﴿38﴾
Оятӣ
Сипас лахтае хун? Он гоҳ ба андоми дурусташ биёфарид.
فَجَعَلَ مِنْهُ ٱلزَّوْجَيْنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ ﴿39﴾
Оятӣ
Ва онҳоро ду синф кард: нару мода.
أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحْۦِىَ ٱلْمَوْتَىٰ ﴿40﴾
Оятӣ
Оё Худованд қодир нест, ки мурдагонро зинда созад?