Compare up to three verified translation editions verse by verse, including editions in two different languages.
Changing languages or editions keeps the current surah and verse.
بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرْقًۭا ﴿1﴾
Савганд ба фариштагоне, ки ҷон [-и кофирон]-ро ба шиддат берун мекашанд
Савганд ба фариштагоне, ки ҷонҳоро (ҷонҳои кофиронро) ба сахтӣ мегиранд
وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشْطًۭا ﴿2﴾
Ва савганд ба фариштагоне, ки ҷон [-и муъминон]-ро ба нармӣ ва осонӣ мегиранд
ва савганд ба фариштагоне, ки чонҳоро (ҷонҳои муъминонро) ба осонӣ мегиранд
وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبْحًۭا ﴿3﴾
Ва савганд ба фариштагоне, ки [ба амри Аллоҳ таоло аз осмон ба сӯйи замин] шиноваранд
ва савганд ба фариштагоне, ки шиноваранд
فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبْقًۭا ﴿4﴾
Ва савганд ба фариштагоне, ки [дар иҷрои авомири илоҳӣ] бар якдигар сабқат мегиранд
ва савганд, ба фариштагоне, ки бар якдигар пешӣ мегиранд (дар боло бурдани ҷонҳои мӯъминон)
فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًۭا ﴿5﴾
Ва савганд ба фариштагоне [ки ба амри илоҳӣ] корҳоро тадбир мекунанд
ва савганд ба онҳо, ки тадбири корҳо мекунанд,
يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ﴿6﴾
Рӯзе, ки [пас аз аввалин дамидан дар сур] замин [ва кӯҳҳо ва ҳама чиз] ба ларза дарояд
ки он рӯз, ки нахустин нафхаи қиёмат (дамидани дар сур) заминро биларзонад
تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ﴿7﴾
[Ва] Дар пайи он [дамидани дувуми ҳашр] биёяд
ва нафхаи дуввум аз паси он биёяд,
قُلُوبٌۭ يَوْمَئِذٍۢ وَاجِفَةٌ ﴿8﴾
Дар он рӯз дилҳое сахт музтариб [ва тарсон] аст
дар он рӯз дилҳое дар ҳарос бошанд
أَبْصَٰرُهَا خَٰشِعَةٌۭ ﴿9﴾
Ва чашмҳои онон [аз тарсу шармсорӣ] фуру афтодааст
ва нишони хушӯъ (хорӣ) дар дидагон намоён!
يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ ﴿10﴾
[Кофирон дар дунё] Мегӯянд: «Оё мо [пас аз марг дубора] ба ҳоли аввали худ бозгардонда мешавем?
Мегӯянд: «Оё мо ба ҳолати нахустин бозмегардем,
أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمًۭا نَّخِرَةًۭ ﴿11﴾
Оё ҳангоме ки устухонҳои пӯсида шудем [ва ба хок табдил гаштем, боз ҳам зинда мешавем]?»
он гоҳ ки устухонҳое пӯсида будем?»
قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًۭا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌۭ ﴿12﴾
Гӯянд: «[Агар чунин ваъдае дуруст бошад] он гоҳ он бозгаште зиёнбор аст»
Гӯянд: «Ин бозгашти мо бозгаштест зиёновар!
فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ ﴿13﴾
Пас он [бозгашт] танҳо бо як бонги боҳайбат аст
Фақат ин аст, ки танҳо як бонг бармеояд.
فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ﴿14﴾
Ва ногаҳон ҳамагӣ бар арсаи замин [-и маҳшар] зоҳир] мешаванд
ва онҳо худро дар он саҳро хоҳанд ёфт.
هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ﴿15﴾
[Эй Паёмбар] Оё достони Мӯсо ба ту расидааст?
Оё достони Мӯсо ба ту расидааст?
إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى ﴿16﴾
Он гоҳ ки Парвардигораш ӯро дар сарзамини муқаддаси «Туво» нидо дод [ва фармуд]
Он гоҳ ки Парвардигораш ӯро дар водии муқаддаси Туво нидо дод:
ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ﴿17﴾
«Ба сӯи Фиръавн бирав, ки ӯ туғён кардааст
«Ба сӯи Фиръавн бирав, ки аз ҳад гузаштааст.
فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ﴿18﴾
Ва ба ӯ бигӯ: «Оё мехоҳӣ [аз куфру гуноҳ] пок шавӣ?
Бигӯ: «Оё туро рағбате ҳаст, ки покиза шавӣ,
وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ ﴿19﴾
Ва ман туро ба сӯйи Парвардигорат ҳидоят кунам, то [аз Ӯ] битарсӣ [ва фармонбардор шавӣ]?
ва ман туро ба Парвардигорат роҳ бинамоям ва ту битарсӣ (аз Ӯ)?»
فَأَرَىٰهُ ٱلْءَايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿20﴾
Пас, [Мусо] муъҷизаи бузургро ба ӯ нишон дод
Пас он ояти бузургро ба ӯ нишон дод.
فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ﴿21﴾
Аммо ӯ такзибу саркашӣ кард
Ва ӯ дурӯғ бароварду нофармонӣ кард.
ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ ﴿22﴾
Сипас пушт кард ва ба кӯшишу талош [алайҳи ӯ] пардохт
Сипас пушт гардонду мешитофт.
فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ﴿23﴾
Пас, [қавмашро] ҷамъ карду нидо дод
Пас ҳамаро ҷамъ кард ва нидо дод.
فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ ﴿24﴾
Ва гуфт: «Ман Парвардигори бартари шумо ҳастам»
ва гуфт: «Ман Парвардигори бартари шумо ҳастам!»
فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْءَاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ ﴿25﴾
Пас, Аллоҳ таоло ӯро ба азоби охират ва дунё гирифтор кард
Худояш ба аозби охирату дунё гирифтор кард.
إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةًۭ لِّمَن يَخْشَىٰٓ ﴿26﴾
Бе гумон, дар ин [воқеа] барои ҳар кас, ки [аз Аллоҳ таоло] метарсад, ибрате ҳаст
Дар ин ибратест барои, касе, ки метарсад!
ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُ ۚ بَنَىٰهَا ﴿27﴾
Оё офариниши шумо [баъд аз марг] сахттар аст ё осмоне, ки [Аллоҳ таоло] онро бино кард?
Оё шумо ба офариниш сахттаред, ё ин осмоне, ки Ӯ бино кардааст?
رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّىٰهَا ﴿28﴾
Сақфи онро барафрошту ба он шаклу назм дод
Сақфашро барафрошт ва дуруст кард,
وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَىٰهَا ﴿29﴾
Ва шабашро торик ва рӯзашро равшан гардонид
шабашро торик кард ва рӯшноияшро ошкор сохт
وَٱلْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ﴿30﴾
Ва заминро баъд аз он густаронид
ва пас аз он заминро бигустурд (паҳн кард)
أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعَىٰهَا ﴿31﴾
Ва аз он об [чашмаҳо ва чоҳҳо ва] чарогоҳашро берун овард
ва аз он об берун овард ва чарогоҳҳо падид овард
وَٱلْجِبَالَ أَرْسَىٰهَا ﴿32﴾
Ва кӯҳҳоро муҳкам ва устувор [бар рӯйи замин] қарор дод
ва кӯҳҳоро устувор гардонид
مَتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ ﴿33﴾
[Ҳамаи инҳо] барои баҳрагирии шумо ва чаҳорпоёнатон аст
барои баҳрагирии шумо ва чорпоёнатон.
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿34﴾
Пас, ҳангоме ки [он] ҳодисаи бузург [-и қиёмат] фаро расад
Чун он ҳодисаи бузург даррасад,
يَوْمَ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ﴿35﴾
Дар он рӯз инсон [тамоми аъмолу] талошҳои худро ба ёд меоварад
рӯзе, ки одамӣ ҳамаи амалҳои худро ба ёд оварад
وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ﴿36﴾
Ва ҷаҳаннам барои ҳар бинандае ошкор мешавад
ва ҷаҳаннамро ба ҳар кӣ мебинад нишон диҳанд,
فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ﴿37﴾
Пас, он кас, ки туғён [ва саркашӣ] карда бошад
Пас ҳар кй аз ҳад гузашта бошад (дар куфру исён)
وَءَاثَرَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ﴿38﴾
Ва зиндагии дунёро [бар охират] тарҷеҳ дода бошад
ва зиндагии инҷаҳонро ихтиёр карда бошад,
فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ﴿39﴾
Бе тардид, ҷаҳаннам ҷойгоҳи ӯст
ҷаҳаннам ҷойгоҳи ӯст.
وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفْسَ عَنِ ٱلْهَوَىٰ ﴿40﴾
Ва аммо касе, ки аз истодан дар ҳузури Парвардигораш бимнок буда ва нафсро аз ҳаво [ва ҳавас] боздошта бошад
Аммо ҳар кас, ки аз истодан дар баробари Парвардигораш тарсида ва нафсро аз ҳаво (ва ҳавас) боздошта бошад,
فَإِنَّ ٱلْجَنَّةَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ﴿41﴾
Ҳатман, биҳишт ҷойгоҳи ӯст
биҳишт ҷойгоҳи ӯст.
يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا ﴿42﴾
[Эй Паёмбар] Дар бораи қиёмат аз ту мепурсанд, ки дар чи замоне воқеъ мешавад?
Туро аз қиёмат мепурсанд, ки чӣ вақт воқеъ шавад.
فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَىٰهَآ ﴿43﴾
Туро бо ёдоварии ин сухан чи кор аст?
Аз ёд кардани (илми) он туро чӣ кор аст?
إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ﴿44﴾
[Саранҷом ва] Мунтаҳои [илми] он назди Парвардигори туст
Интиҳои илми он назди Парвардигори туст.
إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَىٰهَا ﴿45﴾
Ту, ҳатман, бимдиҳандаи касоне ҳастӣ, ки аз он метарсанд
Фақат ва фақат ту касонеро, ки аз он рӯз битарсанд, бим медиҳӣ.
كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَىٰهَا ﴿46﴾
Рӯзе, ки [кофирон қиёматро] бубинанд, [чунин эҳсос мекунанд, ки] гӯӣ [дар дунё] ҷуз як шомгоҳ ё бомдод ба сар набурдаанд
Чун онро бубинанд, пиндоранд дар ин ҷаҳон фақат як шомгоҳ ё чоштгоҳ истодаанд.