بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرْقًۭا ﴿1﴾
Оятӣ
Савганд ба фариштагоне, ки ҷонҳоро (ҷонҳои кофиронро) ба сахтӣ мегиранд
Text size
Compare An-Nazi'at Quran translations
Compare up to three verified translation editions verse by verse, including editions in two different languages.
Tajik editions (choose up to 3)
Changing languages or editions keeps the current surah and verse.
وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشْطًۭا ﴿2﴾
Оятӣ
ва савганд ба фариштагоне, ки чонҳоро (ҷонҳои муъминонро) ба осонӣ мегиранд
وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبْحًۭا ﴿3﴾
Оятӣ
ва савганд ба фариштагоне, ки шиноваранд
فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبْقًۭا ﴿4﴾
Оятӣ
ва савганд, ба фариштагоне, ки бар якдигар пешӣ мегиранд (дар боло бурдани ҷонҳои мӯъминон)
فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًۭا ﴿5﴾
Оятӣ
ва савганд ба онҳо, ки тадбири корҳо мекунанд,
يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ﴿6﴾
Оятӣ
ки он рӯз, ки нахустин нафхаи қиёмат (дамидани дар сур) заминро биларзонад
تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ﴿7﴾
Оятӣ
ва нафхаи дуввум аз паси он биёяд,
قُلُوبٌۭ يَوْمَئِذٍۢ وَاجِفَةٌ ﴿8﴾
Оятӣ
дар он рӯз дилҳое дар ҳарос бошанд
أَبْصَٰرُهَا خَٰشِعَةٌۭ ﴿9﴾
Оятӣ
ва нишони хушӯъ (хорӣ) дар дидагон намоён!
يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ ﴿10﴾
Оятӣ
Мегӯянд: «Оё мо ба ҳолати нахустин бозмегардем,
أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمًۭا نَّخِرَةًۭ ﴿11﴾
Оятӣ
он гоҳ ки устухонҳое пӯсида будем?»
قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًۭا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌۭ ﴿12﴾
Оятӣ
Гӯянд: «Ин бозгашти мо бозгаштест зиёновар!
فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ ﴿13﴾
Оятӣ
Фақат ин аст, ки танҳо як бонг бармеояд.
فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ﴿14﴾
Оятӣ
ва онҳо худро дар он саҳро хоҳанд ёфт.
هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ﴿15﴾
Оятӣ
Оё достони Мӯсо ба ту расидааст?
إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى ﴿16﴾
Оятӣ
Он гоҳ ки Парвардигораш ӯро дар водии муқаддаси Туво нидо дод:
ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ﴿17﴾
Оятӣ
«Ба сӯи Фиръавн бирав, ки аз ҳад гузаштааст.
فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ﴿18﴾
Оятӣ
Бигӯ: «Оё туро рағбате ҳаст, ки покиза шавӣ,
وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ ﴿19﴾
Оятӣ
ва ман туро ба Парвардигорат роҳ бинамоям ва ту битарсӣ (аз Ӯ)?»
فَأَرَىٰهُ ٱلْءَايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿20﴾
Оятӣ
Пас он ояти бузургро ба ӯ нишон дод.
فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ﴿21﴾
Оятӣ
Ва ӯ дурӯғ бароварду нофармонӣ кард.
ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ ﴿22﴾
Оятӣ
Сипас пушт гардонду мешитофт.
فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ﴿23﴾
Оятӣ
Пас ҳамаро ҷамъ кард ва нидо дод.
فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ ﴿24﴾
Оятӣ
ва гуфт: «Ман Парвардигори бартари шумо ҳастам!»
فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْءَاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ ﴿25﴾
Оятӣ
Худояш ба аозби охирату дунё гирифтор кард.
إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةًۭ لِّمَن يَخْشَىٰٓ ﴿26﴾
Оятӣ
Дар ин ибратест барои, касе, ки метарсад!
ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُ ۚ بَنَىٰهَا ﴿27﴾
Оятӣ
Оё шумо ба офариниш сахттаред, ё ин осмоне, ки Ӯ бино кардааст?
رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّىٰهَا ﴿28﴾
Оятӣ
Сақфашро барафрошт ва дуруст кард,
وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَىٰهَا ﴿29﴾
Оятӣ
шабашро торик кард ва рӯшноияшро ошкор сохт
وَٱلْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ﴿30﴾
Оятӣ
ва пас аз он заминро бигустурд (паҳн кард)
أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعَىٰهَا ﴿31﴾
Оятӣ
ва аз он об берун овард ва чарогоҳҳо падид овард
وَٱلْجِبَالَ أَرْسَىٰهَا ﴿32﴾
Оятӣ
ва кӯҳҳоро устувор гардонид
مَتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ ﴿33﴾
Оятӣ
барои баҳрагирии шумо ва чорпоёнатон.
فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿34﴾
Оятӣ
Чун он ҳодисаи бузург даррасад,
يَوْمَ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ﴿35﴾
Оятӣ
рӯзе, ки одамӣ ҳамаи амалҳои худро ба ёд оварад
وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ﴿36﴾
Оятӣ
ва ҷаҳаннамро ба ҳар кӣ мебинад нишон диҳанд,
فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ﴿37﴾
Оятӣ
Пас ҳар кй аз ҳад гузашта бошад (дар куфру исён)
وَءَاثَرَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ﴿38﴾
Оятӣ
ва зиндагии инҷаҳонро ихтиёр карда бошад,
فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ﴿39﴾
Оятӣ
ҷаҳаннам ҷойгоҳи ӯст.
وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفْسَ عَنِ ٱلْهَوَىٰ ﴿40﴾
Оятӣ
Аммо ҳар кас, ки аз истодан дар баробари Парвардигораш тарсида ва нафсро аз ҳаво (ва ҳавас) боздошта бошад,
فَإِنَّ ٱلْجَنَّةَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ﴿41﴾
Оятӣ
биҳишт ҷойгоҳи ӯст.
يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا ﴿42﴾
Оятӣ
Туро аз қиёмат мепурсанд, ки чӣ вақт воқеъ шавад.
فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَىٰهَآ ﴿43﴾
Оятӣ
Аз ёд кардани (илми) он туро чӣ кор аст?
إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ﴿44﴾
Оятӣ
Интиҳои илми он назди Парвардигори туст.
إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَىٰهَا ﴿45﴾
Оятӣ
Фақат ва фақат ту касонеро, ки аз он рӯз битарсанд, бим медиҳӣ.
كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَىٰهَا ﴿46﴾
Оятӣ
Чун онро бубинанд, пиндоранд дар ин ҷаҳон фақат як шомгоҳ ё чоштгоҳ истодаанд.