بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ لَآ أُقْسِمُ بِيَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ ﴿1﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
Andolsun kıyamet gününe.
Alİ Bulaç
Hayır, kalkış (kıyamet) gününe and ederim.
Diyanet Vakfı
Kıyamet gününe yemin ederim.
Text size
Compare Al-Qiyamah Quran translations
Compare up to three verified translation editions verse by verse, including editions in two different languages.
Turkish editions (choose up to 3)
Changing languages or editions keeps the current surah and verse.
وَلَآ أُقْسِمُ بِٱلنَّفْسِ ٱللَّوَّامَةِ ﴿2﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
Ve andolsun kendini kınayıp duran nefse.
Alİ Bulaç
Ve yine hayır; kendini kınayıp duran nefse de and ederim.
Diyanet Vakfı
Kendini kınayan (pişmanlık duyan) nefse yemin ederim (diriltilip hesaba çekileceksiniz).
أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُۥ ﴿3﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
Sanıyor mu insan, kemiklerini hiç mi toplayamayız?
Alİ Bulaç
İnsan, onun kemiklerini Bizim kesin olarak biraraya getirmeyeceğimizi mi sanıyor?
Diyanet Vakfı
İnsan, kendisinin kemiklerini biraraya toplayamayacağımızı mı sanır?
بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّىَ بَنَانَهُۥ ﴿4﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
Evet, değil kemiklerini, parmak uçlarını bile düzüp koşmaya gücümüz yeter.
Alİ Bulaç
Evet; onun parmak uçlarını dahi derleyip-(yeniden) düzene koymaya güç yetirenleriz.
Diyanet Vakfı
Evet, bizim, onun parmak uçlarını bile aynen eski haline getirmeye gücümüz yeter.
بَلْ يُرِيدُ ٱلْإِنسَٰنُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُۥ ﴿5﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
Hayır, insan, ilerde olanı yalanlamak ister.
Alİ Bulaç
Ancak insan, önündeki (sonsuz geleceği)ni de 'fücurla sürdürmek ister.'
Diyanet Vakfı
Fakat insan önündekini (kıyameti) yalanlamak ister.
يَسْـَٔلُ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلْقِيَٰمَةِ ﴿6﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
Ve kıyamet günü ne vakit diye sorar.
Alİ Bulaç
"Kıyamet günü ne zamanmış" diye sorar.
Diyanet Vakfı
"Kıyamet günü ne zamanmış?" diye sorar.
فَإِذَا بَرِقَ ٱلْبَصَرُ ﴿7﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
Ve şaşırıp gözler dikilince.
Alİ Bulaç
Ama göz 'kamaşıp da kaydığı,'
Diyanet Vakfı
İşte, göz kamaştığı,
وَخَسَفَ ٱلْقَمَرُ ﴿8﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
Ve ay tutulunca.
Alİ Bulaç
Ay karardığı,
Diyanet Vakfı
Ay tutulduğu,
وَجُمِعَ ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ ﴿9﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
Ve güneşle ay birleştirilince.
Alİ Bulaç
Güneş ve ay birleştirildiği zaman;
Diyanet Vakfı
Güneşle ay biraraya getirildiği zaman!
يَقُولُ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ ٱلْمَفَرُّ ﴿10﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
İnsan der ki o gün, nerede kaçacak yer?
Alİ Bulaç
İnsan o gün: "Kaçış nereye?" der.
Diyanet Vakfı
O gün insan, "Kaçacak yer neresi!" diyecektir.
كَلَّا لَا وَزَرَ ﴿11﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
Hayır, yok kaçacak, sığınacak yer.
Alİ Bulaç
Hayır, sığınacak herhangi bir yer yok.
Diyanet Vakfı
Hayır, hayır! (Kaçıp) sığınacak yer yoktur!
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمُسْتَقَرُّ ﴿12﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
O gün Rabbinin katındadır karar edilecek yer.
Alİ Bulaç
O gün, 'sonunda varılıp karar kılınacak yer (müstakar)' yalnızca Rabbinin katıdır.
Diyanet Vakfı
O gün varıp durulacak yer, sadece Rabbinin huzurudur.
يُنَبَّؤُا۟ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ﴿13﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
O gün önce yaptığı da haber verilir insana, sonra yaptığı da.
Alİ Bulaç
İnsana o gün, önceden takdim ettikleri ve erteledikleri şeylerle haber verilir.
Diyanet Vakfı
O gün insana, ileri götürdüğü ve geri bıraktığı ne varsa bildirilir.
بَلِ ٱلْإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ بَصِيرَةٌۭ ﴿14﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
Hayır, insanın azası, aleyhine tanıklık eder.
Alİ Bulaç
Hayır; insan, kendi nefsine karşı bir basirettir.
Diyanet Vakfı
Artık insan, kendi kendinin şahididir.
وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ ﴿15﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
Özürlerini ortaya dökse de.
Alİ Bulaç
Kendi mazeretlerini ortaya atsa bile.
Diyanet Vakfı
İsterse özürlerini sayıp döksün.
لَا تُحَرِّكْ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِۦٓ ﴿16﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
Vahyi, acele edip okumak için dilini oynatıp durma.
Alİ Bulaç
Onu (Kur'an'ı, kavrayıp belletmek için) aceleye kapılıp dilini onunla hareket ettirip-durma.
Diyanet Vakfı
(Resulüm!) onu (vahyi) çarçabuk almak için dilini kımıldatma.
إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُۥ وَقُرْءَانَهُۥ ﴿17﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
Şüphe yok ki onu toplayıp unutturmamak da bize düşer, okumak ve tertib etmek de.
Alİ Bulaç
Şüphesiz, onu (kalbinde) toplamak ve onu (sana) okutmak Bize ait (bir iş)tir.
Diyanet Vakfı
Şüphesiz onu, toplamak (senin kalbine yerleştirmek) ve onu okutmak bize aittir.
فَإِذَا قَرَأْنَٰهُ فَٱتَّبِعْ قُرْءَانَهُۥ ﴿18﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
Onu okuduk mu, uy okuyuşuna.
Alİ Bulaç
Şu halde, Biz onu okuduğumuz zaman, sen de onun okunuşunu izle.
Diyanet Vakfı
O halde, biz onu okuduğumuz zaman, sen onun okunuşunu takip et.
ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُۥ ﴿19﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
Onu anlatıp bildirmek de şüphesiz, bize düşer.
Alİ Bulaç
Sonra muhakkak onu açıklamak Bize ait (bir iş)tir.
Diyanet Vakfı
Sonra şüphen olmasınki, onu açıklamak da bize aittir.
كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ ٱلْعَاجِلَةَ ﴿20﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
Hayır, siz geçip gideni seversiniz.
Alİ Bulaç
Hayır; siz çarçabuk geçmekte olanı (dünyayı) seviyorsunuz.
Diyanet Vakfı
Hayır! Doğrusu siz, çarçabuk geçeni (dünya hayatını ve nimetlerini) seviyorsunuz da,
وَتَذَرُونَ ٱلْءَاخِرَةَ ﴿21﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
Ve ahireti bırakırsınız.
Alİ Bulaç
Ve ahireti terk edip-bırakıyorsunuz.
Diyanet Vakfı
Ahireti bırakıyorsunuz.
وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ نَّاضِرَةٌ ﴿22﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
O gün yüzler parlar, güzelleşir.
Alİ Bulaç
O gün yüzler ışıl ışıl parlar.
Diyanet Vakfı
Yüzler vardır ki, o gün ışıl ışıl parıldayacaktır.
إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌۭ ﴿23﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
Ve Rablerine bakar.
Alİ Bulaç
Rablerine bakıp-durur.
Diyanet Vakfı
Rablerine bakacaklardır (O'nu göreceklerdir).
وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۭ بَاسِرَةٌۭ ﴿24﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
Ve yüzler, asılır, kararır.
Alİ Bulaç
O gün, öyle yüzler vardır ki kararmış-ekşimiştir.
Diyanet Vakfı
Yüzler de vardır ki, o gün buruşacaktır;
تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌۭ ﴿25﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
Bellerini kıracak bir felaketi bekler.
Alİ Bulaç
Kendisine, beli büken işlerin yapılacağını anlamaktadır.
Diyanet Vakfı
Kendilerinin, bel kemiklerini kıran bir felakete uğratılacağını sezeceklerdir.
كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِىَ ﴿26﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
Hayır; can, köprücük kemiklerine gelince.
Alİ Bulaç
Hayır; can, köprücük kemiğine gelip dayandığı zaman,
Diyanet Vakfı
Artık gözünüzü açın! Ne zaman ki can köprücük kemiğine dayanır,
وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍۢ ﴿27﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
Ve bir okuyup üfleyen yok mu denince.
Alİ Bulaç
"Son müdahaleyi yapacak kim" denir.
Diyanet Vakfı
"Tedavi edebilecek kimdir?" denir.
وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلْفِرَاقُ ﴿28﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
Ve şüphe yok ki bu çağın, bir ayrılık çağı olduğunu anlayınca.
Alİ Bulaç
Artık gerçekten, kendisi de bir ayrılık olduğunu anlamıştır.
Diyanet Vakfı
(Can çekişen) bunun gerçek bir ayrılış olduğunu anlar.
وَٱلْتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ ﴿29﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
Ve baldır, baldıra dolaşınca.
Alİ Bulaç
(Ölüm korkusundan) Ayaklar birbirine dolaştığında;
Diyanet Vakfı
Ve bacak bacağa dolaşır.
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمَسَاقُ ﴿30﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
O gün, Rabbinin tapısına götürülür.
Alİ Bulaç
O gün sevk, yalnızca Rabbinedir.
Diyanet Vakfı
İşte o gün sevkedilecek yer, sadece Rabbinin huzurudur.
فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ ﴿31﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
O, ne birşeyi vermiştir sadaka olarak, ne namaz kılmıştır.
Alİ Bulaç
Fakat o, ne doğrulamış ne de namaz kılmıştı.
Diyanet Vakfı
İşte o, (Peygamber'in getirdiğini) doğru kabul etmemiş, namaz da kılmamıştı.
وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴿32﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
Ve fakat yalanlamıştır, yüz çevirmiştir.
Alİ Bulaç
Ancak o, yalanlamış ve yüz çevirmişti.
Diyanet Vakfı
Aksine yalan saymış ve yüz çevirmişti.
ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ ﴿33﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
Sonra da salınasalına yakınlarının yanına gitmiştir.
Alİ Bulaç
Sonra çalım satarak yakınlarına gitmişti.
Diyanet Vakfı
Sonra da çalım sata sata yürüyerek kendi ehline (taraftarlarına) gitmişti.
أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ ﴿34﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
Kötülük sana gerek, gene de kötülük sana.
Alİ Bulaç
Sen buna müstahaksın, dahasına müstahaksın.
Diyanet Vakfı
Layıktır (o azap) sana, layık!
ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰٓ ﴿35﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
Sonra da kötülük sana gerek de gene kötülük sana.
Alİ Bulaç
Yine müstahaksın, dahasına da müstahaksın.
Diyanet Vakfı
Evet, layıktır sana (o azap) layık!
أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَن يُتْرَكَ سُدًى ﴿36﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
Yoksa insan, sanır mı ki kendi keyfine bırakılır?
Alİ Bulaç
İnsan, 'kendi başına ve sorumsuz' bırakılacağını mı sanıyor?
Diyanet Vakfı
İnsan, kendisinin başıboş bırakılacağını mı sanır!
أَلَمْ يَكُ نُطْفَةًۭ مِّن مَّنِىٍّۢ يُمْنَىٰ ﴿37﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
Erlik suyundan dökülen bir katre değil miydi?
Alİ Bulaç
Kendisi, akıtılan meniden bir damla su değil miydi?
Diyanet Vakfı
O, (döl yatağına) akıtılan meninin içinden bir nutfe (sperm) değil miydi?
ثُمَّ كَانَ عَلَقَةًۭ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ ﴿38﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
Sonra bir kan pıhtısı oldu da onu yarattı, azasını düzüp koştu.
Alİ Bulaç
Sonra bir alak (embriyo) oldu, derken (Allah, onu) yarattı ve bir 'düzen içinde biçim verdi.'
Diyanet Vakfı
Sonra bu, alaka (aşılanmış yumurta) olmuş, derken Allah onu (insan biçiminde) yaratıp şekillendirmişti.
فَجَعَلَ مِنْهُ ٱلزَّوْجَيْنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ ﴿39﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
Derken ondan da erkek, dişi, çiftler yarattı.
Alİ Bulaç
Böylece ondan, erkek ve dişi olmak üzere çift kıldı.
Diyanet Vakfı
Ondan da iki eşi, yani erkek ve dişiyi var etmişti.
أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحْۦِىَ ٱلْمَوْتَىٰ ﴿40﴾
Abdulbakî Gölpınarlı
Bunları yapanın, ölüyü diriltmeye gücü mü yetmez?
Alİ Bulaç
(Öyleyse Allah,) Ölüleri diriltmeye güç yetiren değil midir?
Diyanet Vakfı
Peki (bunları yapan) Allah'ın, ölüleri tekrar diriltmeye gücü yetmez mi?