بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ لَآ أُقْسِمُ بِيَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ ﴿1﴾
Süleyman Ateş
Yoo, kıyamet gününe and içerim,
Text size
Compare Al-Qiyamah Quran translations
Compare up to three verified translation editions verse by verse, including editions in two different languages.
Turkish editions (choose up to 3)
Changing languages or editions keeps the current surah and verse.
وَلَآ أُقْسِمُ بِٱلنَّفْسِ ٱللَّوَّامَةِ ﴿2﴾
Süleyman Ateş
Yoo, daima, kendini kınayan nefse and içerim.
أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُۥ ﴿3﴾
Süleyman Ateş
İnsan kendisinin kemiklerini bir araya toplamayacağımızı mı sanıyor?
بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّىَ بَنَانَهُۥ ﴿4﴾
Süleyman Ateş
Evet, toplarız, onun parmak uçlarnı düzenlemeğe gücümüz yeter.
بَلْ يُرِيدُ ٱلْإِنسَٰنُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُۥ ﴿5﴾
Süleyman Ateş
Fakat insan, devamlı suç işleyerek ilerisini berbadetmek ister.
يَسْـَٔلُ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلْقِيَٰمَةِ ﴿6﴾
Süleyman Ateş
Kıyamet günü nerede? diye sorup durur.
فَإِذَا بَرِقَ ٱلْبَصَرُ ﴿7﴾
Süleyman Ateş
Ama göz (güneş gibi ortaya çıkan gerçeğin karşısında) kamaştığı,
وَخَسَفَ ٱلْقَمَرُ ﴿8﴾
Süleyman Ateş
Ay tutulduğu,
وَجُمِعَ ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ ﴿9﴾
Süleyman Ateş
Güneş ve Ay bir araya toplandığı zaman!
يَقُولُ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ ٱلْمَفَرُّ ﴿10﴾
Süleyman Ateş
(Evet) O gün insan: "Kaçacak yer neresi?" der.
كَلَّا لَا وَزَرَ ﴿11﴾
Süleyman Ateş
Hayır, sığınacak yer yoktur.
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمُسْتَقَرُّ ﴿12﴾
Süleyman Ateş
O gün varıp durulacak yer, ancak Rabbinin huzurudur (ey insan).
يُنَبَّؤُا۟ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ﴿13﴾
Süleyman Ateş
(O zaman) İnsanın yapıp öne sürdüğü, (yapmayıp) geri bıraktığı herşey kendisine haber verilir.
بَلِ ٱلْإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ بَصِيرَةٌۭ ﴿14﴾
Süleyman Ateş
Doğrusu insan kendi nefsini görür,
وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ ﴿15﴾
Süleyman Ateş
Birtakım özürler ortaya atsa da.
لَا تُحَرِّكْ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِۦٓ ﴿16﴾
Süleyman Ateş
(Ey Muhammed,) Onu hemen okumak için diline depretme.
إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُۥ وَقُرْءَانَهُۥ ﴿17﴾
Süleyman Ateş
Onu (senin kalbinde) toplamak ve (sana) okumak bize düşer.
فَإِذَا قَرَأْنَٰهُ فَٱتَّبِعْ قُرْءَانَهُۥ ﴿18﴾
Süleyman Ateş
O halde sana Kur'an'ı okuduğumuz zaman onun okunuşunu izle.
ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُۥ ﴿19﴾
Süleyman Ateş
Sonra onu açıklamak da bize düşer.
كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ ٱلْعَاجِلَةَ ﴿20﴾
Süleyman Ateş
Hayır, siz çabuk(geçen şu dünyay)ı seviyorsunuz da,
وَتَذَرُونَ ٱلْءَاخِرَةَ ﴿21﴾
Süleyman Ateş
Ahireti bırakıyorsunuz.
وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ نَّاضِرَةٌ ﴿22﴾
Süleyman Ateş
Yüzler var ki o gün ışıl ışıl parlar,
إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌۭ ﴿23﴾
Süleyman Ateş
Rabbine bakar.
وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۭ بَاسِرَةٌۭ ﴿24﴾
Süleyman Ateş
Yüzler de var ki o gün asıktır.
تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌۭ ﴿25﴾
Süleyman Ateş
Kendisine bel kemiklerini kıran(bela)nın yapılacağını anlar.
كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِىَ ﴿26﴾
Süleyman Ateş
Hayır, ne zaman ki can, köprücük kemiklerine dayanır,
وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍۢ ﴿27﴾
Süleyman Ateş
Ve (başında bulunanlar tarafından): "Kim afsun yapar acaba? denir,
وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلْفِرَاقُ ﴿28﴾
Süleyman Ateş
Ve kendisi artık bunun, ayrılık zamanı olduğunu anlar,
وَٱلْتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ ﴿29﴾
Süleyman Ateş
Ve bacak bacağa dolaşır.
إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمَسَاقُ ﴿30﴾
Süleyman Ateş
İşte o gün, sevk Rabbinedir (can, Allah'ın huzuruna sevk edilir).
فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ ﴿31﴾
Süleyman Ateş
Ne sadaka verdi, ne de namaz kıldı.
وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴿32﴾
Süleyman Ateş
Fakat yalanladı, döndü.
ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ ﴿33﴾
Süleyman Ateş
Sonra çalım satarak ailesine gitti.
أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ ﴿34﴾
Süleyman Ateş
Yazık sana yazık!
ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰٓ ﴿35﴾
Süleyman Ateş
Yine yazık sana yazık!
أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَن يُتْرَكَ سُدًى ﴿36﴾
Süleyman Ateş
İnsan, başı boş bırakılacağını mı sanır?
أَلَمْ يَكُ نُطْفَةًۭ مِّن مَّنِىٍّۢ يُمْنَىٰ ﴿37﴾
Süleyman Ateş
Kendisi dökülen meniden bir nutfe (sperm) değil miydi?
ثُمَّ كَانَ عَلَقَةًۭ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ ﴿38﴾
Süleyman Ateş
Sonra alaka (rahme asılan embriyo) oldu da (Rabbi onu) yarattı, düzenledi.
فَجَعَلَ مِنْهُ ٱلزَّوْجَيْنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ ﴿39﴾
Süleyman Ateş
O(meni)den iki çifti: Erkeği ve dişiyi var etti.
أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحْۦِىَ ٱلْمَوْتَىٰ ﴿40﴾
Süleyman Ateş
Şimdi bun(ları yapan Allah)ın ölüleri diriltmeğe gücü yetmez mi?