An-Nazi'at — Persian Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلنَّٰزِعَٰتِ غَرْقًۭا ﴿1﴾

سوگند به فرشتگانى كه به سختى [جان‌ها] را بر مى‌كنند

وَٱلنَّٰشِطَٰتِ نَشْطًۭا ﴿2﴾

و فرشتگانى كه [جان مؤمنان‌] را بامدارا مى‌گيرند

وَٱلسَّٰبِحَٰتِ سَبْحًۭا ﴿3﴾

و سوگند به فرشتگانى كه بسى تيزروند

فَٱلسَّٰبِقَٰتِ سَبْقًۭا ﴿4﴾

پس بر يكديگر پيشى گيرند

فَٱلْمُدَبِّرَٰتِ أَمْرًۭا ﴿5﴾

و آنان كه امور را تدبير مى‌كنند

يَوْمَ تَرْجُفُ ٱلرَّاجِفَةُ ﴿6﴾

روزى كه آن زلزله [وحشتناك‌] همه چيز را بلرزاند

تَتْبَعُهَا ٱلرَّادِفَةُ ﴿7﴾

و در پى آن لرزه‌اى [ديگر] رخ دهد

قُلُوبٌۭ يَوْمَئِذٍۢ وَاجِفَةٌ ﴿8﴾

دل‌هايى در آن روز مضطرب باشد

أَبْصَٰرُهَا خَٰشِعَةٌۭ ﴿9﴾

ديدگانشان هراسناك و فرو شكسته است

يَقُولُونَ أَءِنَّا لَمَرْدُودُونَ فِى ٱلْحَافِرَةِ ﴿10﴾

گويند: آيا ما به زندگى مجدد بازگردانده مى‌شويم

أَءِذَا كُنَّا عِظَٰمًۭا نَّخِرَةًۭ ﴿11﴾

آيا وقتى كه استخوان‌هاى پوسيده‌اى شديم [دوباره باز مى‌گرديم‌]

قَالُوا۟ تِلْكَ إِذًۭا كَرَّةٌ خَاسِرَةٌۭ ﴿12﴾

گويند: در اين صورت آن باز گشتى زيانبار است

فَإِنَّمَا هِىَ زَجْرَةٌۭ وَٰحِدَةٌۭ ﴿13﴾

ولى اين بازگشت تنها با يك نهيب واقع مى‌شود

فَإِذَا هُم بِٱلسَّاهِرَةِ ﴿14﴾

پس به ناگاه همگى بر عرصه محشر ظاهر مى‌شوند

هَلْ أَتَىٰكَ حَدِيثُ مُوسَىٰٓ ﴿15﴾

آيا داستان موسى به تو رسيده است

إِذْ نَادَىٰهُ رَبُّهُۥ بِٱلْوَادِ ٱلْمُقَدَّسِ طُوًى ﴿16﴾

آن وقت كه پروردگارش او را در وادى مقدس «طوى» ندا داد

ٱذْهَبْ إِلَىٰ فِرْعَوْنَ إِنَّهُۥ طَغَىٰ ﴿17﴾

به سوى فرعون برو كه او سر برداشته است

فَقُلْ هَل لَّكَ إِلَىٰٓ أَن تَزَكَّىٰ ﴿18﴾

پس بگو: آيا مى‌خواهى پاكيزه شوى

وَأَهْدِيَكَ إِلَىٰ رَبِّكَ فَتَخْشَىٰ ﴿19﴾

و من تو را به سوى پروردگارت راه نمايم تا خدا ترس شوى

فَأَرَىٰهُ ٱلْءَايَةَ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿20﴾

پس بزرگ‌ترين معجزه را به وى نشان داد

فَكَذَّبَ وَعَصَىٰ ﴿21﴾

اما او تكذيب كرد و نافرمانى نمود

ثُمَّ أَدْبَرَ يَسْعَىٰ ﴿22﴾

آن‌گاه روى گردانيد و دست به كار شد

فَحَشَرَ فَنَادَىٰ ﴿23﴾

[و مردم را] جمع كرد و فرياد بر آورد

فَقَالَ أَنَا۠ رَبُّكُمُ ٱلْأَعْلَىٰ ﴿24﴾

پس گفت: من پروردگار برتر شمايم

فَأَخَذَهُ ٱللَّهُ نَكَالَ ٱلْءَاخِرَةِ وَٱلْأُولَىٰٓ ﴿25﴾

پس خدا او را به كيفر آخرت و عذاب اين دنيا بگرفت

إِنَّ فِى ذَٰلِكَ لَعِبْرَةًۭ لِّمَن يَخْشَىٰٓ ﴿26﴾

به راستى در اين [داستان‌] عبرتى است براى كسى كه بترسد

ءَأَنتُمْ أَشَدُّ خَلْقًا أَمِ ٱلسَّمَآءُ ۚ بَنَىٰهَا ﴿27﴾

آيا آفرينش شما سخت‌تر است يا آسمان كه بنايش كرد

رَفَعَ سَمْكَهَا فَسَوَّىٰهَا ﴿28﴾

سقفش را برافراشت و آن را سامان داد

وَأَغْطَشَ لَيْلَهَا وَأَخْرَجَ ضُحَىٰهَا ﴿29﴾

و شبش را تاريك و روزش را نمايان كرد

وَٱلْأَرْضَ بَعْدَ ذَٰلِكَ دَحَىٰهَآ ﴿30﴾

و پس از آن زمين را بگسترد

أَخْرَجَ مِنْهَا مَآءَهَا وَمَرْعَىٰهَا ﴿31﴾

آب و چراگاهش را از آن بيرون آورد

وَٱلْجِبَالَ أَرْسَىٰهَا ﴿32﴾

و كوه‌ها را استوار نمود

مَتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ ﴿33﴾

تا شما و چهارپايانتان را بهره‌اى باشد

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلطَّآمَّةُ ٱلْكُبْرَىٰ ﴿34﴾

پس چون آن مصيبت بزرگ در رسد

يَوْمَ يَتَذَكَّرُ ٱلْإِنسَٰنُ مَا سَعَىٰ ﴿35﴾

آن روز است كه آدمى آنچه را كوشيده به ياد آورد

وَبُرِّزَتِ ٱلْجَحِيمُ لِمَن يَرَىٰ ﴿36﴾

و دوزخ براى هر كسى ببيند ظاهر گردد

فَأَمَّا مَن طَغَىٰ ﴿37﴾

پس اما آن كه سركشى كرد

وَءَاثَرَ ٱلْحَيَوٰةَ ٱلدُّنْيَا ﴿38﴾

و زندگى پست‌تر را برگزيد

فَإِنَّ ٱلْجَحِيمَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ﴿39﴾

پس همانا دوزخ جايگاه اوست

وَأَمَّا مَنْ خَافَ مَقَامَ رَبِّهِۦ وَنَهَى ٱلنَّفْسَ عَنِ ٱلْهَوَىٰ ﴿40﴾

و اما آن كس كه از مقام پروردگارش ترسان بود و خويشتن را از هوس‌ها بازداشت

فَإِنَّ ٱلْجَنَّةَ هِىَ ٱلْمَأْوَىٰ ﴿41﴾

پس همانا بهشت جايگاه اوست

يَسْـَٔلُونَكَ عَنِ ٱلسَّاعَةِ أَيَّانَ مُرْسَىٰهَا ﴿42﴾

از تو در باره‌ى رستاخيز مى‌پرسند كه برپائيش كى است

فِيمَ أَنتَ مِن ذِكْرَىٰهَآ ﴿43﴾

تو را با سخن گفتن در آن چه كار

إِلَىٰ رَبِّكَ مُنتَهَىٰهَآ ﴿44﴾

سر انجام آن به جانب پروردگار توست

إِنَّمَآ أَنتَ مُنذِرُ مَن يَخْشَىٰهَا ﴿45﴾

تو فقط بيم دهنده‌ى كسى هستى كه از آن بترسد

كَأَنَّهُمْ يَوْمَ يَرَوْنَهَا لَمْ يَلْبَثُوٓا۟ إِلَّا عَشِيَّةً أَوْ ضُحَىٰهَا ﴿46﴾

روزى كه آن را ببينند [پندارند كه‌]، گويى توقفشان [در دنيا] جز شامگاهى يا بامدادى بيش نبوده است