Al-Mutaffifin — Persian Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَيْلٌۭ لِّلْمُطَفِّفِينَ ﴿1﴾

واى بر كم‌فروشان‌

ٱلَّذِينَ إِذَا ٱكْتَالُوا۟ عَلَى ٱلنَّاسِ يَسْتَوْفُونَ ﴿2﴾

كسانى كه چون از مردمان پيمانه مى‌ستانند، كامل مى‌گيرند

وَإِذَا كَالُوهُمْ أَو وَّزَنُوهُمْ يُخْسِرُونَ ﴿3﴾

و چون به ايشان پيمانه دهند يا برايشان [كالايى‌] بركشند، كم مى‌گذارند

أَلَا يَظُنُّ أُو۟لَٰٓئِكَ أَنَّهُم مَّبْعُوثُونَ ﴿4﴾

آيا اينان نمى‌دانند كه برانگيخته خواهند شد

لِيَوْمٍ عَظِيمٍۢ ﴿5﴾

در روزى بزرگ‌

يَوْمَ يَقُومُ ٱلنَّاسُ لِرَبِّ ٱلْعَٰلَمِينَ ﴿6﴾

روزى كه مردم در پيشگاه پروردگار جهانيان بايستند

كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْفُجَّارِ لَفِى سِجِّينٍۢ ﴿7﴾

چنين نيست، بى‌گمان كارنامه نافرمانان در سجين است‌

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا سِجِّينٌۭ ﴿8﴾

و تو چه دانى سجين چيست؟

كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ﴿9﴾

كتابى است نگاشته‌

وَيْلٌۭ يَوْمَئِذٍۢ لِّلْمُكَذِّبِينَ ﴿10﴾

در چنين روز واى بر منكران‌

ٱلَّذِينَ يُكَذِّبُونَ بِيَوْمِ ٱلدِّينِ ﴿11﴾

كسانى كه روز جزا را منكرند

وَمَا يُكَذِّبُ بِهِۦٓ إِلَّا كُلُّ مُعْتَدٍ أَثِيمٍ ﴿12﴾

و جز هر تجاوزگر گناهكار هيچ كس آن را انكار نكند

إِذَا تُتْلَىٰ عَلَيْهِ ءَايَٰتُنَا قَالَ أَسَٰطِيرُ ٱلْأَوَّلِينَ ﴿13﴾

كه چون آيات ما بر او خوانده شود، گويد افسانه‌هاى پيشينيان است‌

كَلَّا ۖ بَلْ ۜ رَانَ عَلَىٰ قُلُوبِهِم مَّا كَانُوا۟ يَكْسِبُونَ ﴿14﴾

چنين نيست، بلكه آنچه كرده‌اند بر دلهايشان زنگار نهاده است‌

كَلَّآ إِنَّهُمْ عَن رَّبِّهِمْ يَوْمَئِذٍۢ لَّمَحْجُوبُونَ ﴿15﴾

چنين نيست، آنان در چنين روز از ديدار پروردگارشان در پرده باشند

ثُمَّ إِنَّهُمْ لَصَالُوا۟ ٱلْجَحِيمِ ﴿16﴾

سپس آنان در آينده به دوزخند

ثُمَّ يُقَالُ هَٰذَا ٱلَّذِى كُنتُم بِهِۦ تُكَذِّبُونَ ﴿17﴾

سپس گفته شود اين همان است كه به آن انكار مى‌ورزيديد

كَلَّآ إِنَّ كِتَٰبَ ٱلْأَبْرَارِ لَفِى عِلِّيِّينَ ﴿18﴾

چنين نيست، بى‌گمان كارنامه نيكان در عليين است‌

وَمَآ أَدْرَىٰكَ مَا عِلِّيُّونَ ﴿19﴾

و تو چه دانى عليين چيست‌

كِتَٰبٌۭ مَّرْقُومٌۭ ﴿20﴾

كتابى است نگاشته‌

يَشْهَدُهُ ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿21﴾

كه مقربان شاهد آنند

إِنَّ ٱلْأَبْرَارَ لَفِى نَعِيمٍ ﴿22﴾

بى‌گمان نيكان در ناز و نعمت [بهشتى‌]اند

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ﴿23﴾

بر او رنگها [نشسته‌اند و] مى‌نگرند

تَعْرِفُ فِى وُجُوهِهِمْ نَضْرَةَ ٱلنَّعِيمِ ﴿24﴾

در چهره‌هايشان خرمى ناز و نعمت را باز مى‌شناسى‌

يُسْقَوْنَ مِن رَّحِيقٍۢ مَّخْتُومٍ ﴿25﴾

از شرابى مهر شده به آنان نوشانند

خِتَٰمُهُۥ مِسْكٌۭ ۚ وَفِى ذَٰلِكَ فَلْيَتَنَافَسِ ٱلْمُتَنَٰفِسُونَ ﴿26﴾

كه مهر آن از مشك است و در اين راه است كه رقابت‌كوشان بايد به رقابت كوشند

وَمِزَاجُهُۥ مِن تَسْنِيمٍ ﴿27﴾

و آميزه آن از تسنيم است‌

عَيْنًۭا يَشْرَبُ بِهَا ٱلْمُقَرَّبُونَ ﴿28﴾

چشمه‌اى كه مقربان از آن مى‌نوشند

إِنَّ ٱلَّذِينَ أَجْرَمُوا۟ كَانُوا۟ مِنَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ يَضْحَكُونَ ﴿29﴾

بى‌گمان كسانى كه گناه كرده‌اند به مؤمنان مى‌خنديدند

وَإِذَا مَرُّوا۟ بِهِمْ يَتَغَامَزُونَ ﴿30﴾

و چون از كنار ايشان مى‌گذشتند، به چشم و ابرو اشارت مى‌كردند

وَإِذَا ٱنقَلَبُوٓا۟ إِلَىٰٓ أَهْلِهِمُ ٱنقَلَبُوا۟ فَكِهِينَ ﴿31﴾

و چون به سوى خانواده‌شان باز مى‌گشتند، ريشخند كنان باز مى‌گشتند

وَإِذَا رَأَوْهُمْ قَالُوٓا۟ إِنَّ هَٰٓؤُلَآءِ لَضَآلُّونَ ﴿32﴾

و چون ايشان را مى‌ديدند مى‌گفتند اينان گمراهانند

وَمَآ أُرْسِلُوا۟ عَلَيْهِمْ حَٰفِظِينَ ﴿33﴾

و آنان را بر ايشان نگهبان نفرستاده بودند

فَٱلْيَوْمَ ٱلَّذِينَ ءَامَنُوا۟ مِنَ ٱلْكُفَّارِ يَضْحَكُونَ ﴿34﴾

حال امروز مؤمنان به كافران مى‌خندند

عَلَى ٱلْأَرَآئِكِ يَنظُرُونَ ﴿35﴾

كه بر او رنگها مى‌نگرند

هَلْ ثُوِّبَ ٱلْكُفَّارُ مَا كَانُوا۟ يَفْعَلُونَ ﴿36﴾

كه آيا به كافران در برابر آنچه كرده بودند جزا داده مى‌شود