Ash-Shams — Persian Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا ﴿1﴾

سوگند به خورشيد و پرتوافشانى‌اش‌

وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ﴿2﴾

و سوگند به ماه چون از آن پيروى كند

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ﴿3﴾

و سوگند به روز چون روشنش دارد

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا ﴿4﴾

و سوگند به شب چون فرو پوشد

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ﴿5﴾

و سوگند به آسمان و آنكه آن را برافراشت‌

وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا ﴿6﴾

و سوگند به زمين و آنكه آن را بگسترد

وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا ﴿7﴾

و سوگند به نفس انسان و آنكه آن را سامان داد

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا ﴿8﴾

آنگاه نافرمانى و پرهيزگارى‌اش را در آن الهام كرد

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ﴿9﴾

به راستى هر كس كه آن را پاكيزه داشت، رستگار شد

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ﴿10﴾

و به راستى نوميد شد هر كس كه آن را فرومايه داشت‌

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ ﴿11﴾

قوم ثمود با طغيانش انكار پيشه كرد

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا ﴿12﴾

آنگاه كه شقاوت‌پيشه‌ترينشان برپا خاست‌

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا ﴿13﴾

حال آنكه پيامبر خدا به آنان گفته بود اين شتر خداوند است، او و بهره آبش را رعايت كنيد

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا ﴿14﴾

سپس او را دروغ‌زن شمردند و آن [شتر] را پى كردند، آنگاه پروردگارشان آنان را به گناهشان، به يكسان نابود ساخت‌

وَلَا يَخَافُ عُقْبَٰهَا ﴿15﴾

و از عاقبت كارش نترسد