Ash-Shams — Persian Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ وَٱلشَّمْسِ وَضُحَىٰهَا ﴿1﴾

سوگند به خورشيد و روشنايى آن

وَٱلْقَمَرِ إِذَا تَلَىٰهَا ﴿2﴾

و به ماه چون از پى آن برآيد- كه بعد از غروب آفتاب با جلوه بيشتر پديدار مى‌شود-.

وَٱلنَّهَارِ إِذَا جَلَّىٰهَا ﴿3﴾

و به روز چون آن را آشكار و پديدار كند.

وَٱلَّيْلِ إِذَا يَغْشَىٰهَا ﴿4﴾

و به شب آنگاه كه آن را فروپوشد.

وَٱلسَّمَآءِ وَمَا بَنَىٰهَا ﴿5﴾

و به آسمان و آن كه برافراشتش.

وَٱلْأَرْضِ وَمَا طَحَىٰهَا ﴿6﴾

و به زمين و آن كه گسترانيدش.

وَنَفْسٍۢ وَمَا سَوَّىٰهَا ﴿7﴾

و به نفس- جان، روان- و آن كه آن را راست و درست ساخت- يا سامان بخشيد-.

فَأَلْهَمَهَا فُجُورَهَا وَتَقْوَىٰهَا ﴿8﴾

پس بدكارى و پرهيزگارى‌اش را به وى الهام كرد.

قَدْ أَفْلَحَ مَن زَكَّىٰهَا ﴿9﴾

براستى رستگار شد هر كه آن را پاك گردانيد و پاكيزه داشت- از كفر و گناهان-.

وَقَدْ خَابَ مَن دَسَّىٰهَا ﴿10﴾

و نوميد و بى بهره گشت هر كه آن را بيالود- به كفر و گناهان-.

كَذَّبَتْ ثَمُودُ بِطَغْوَىٰهَآ ﴿11﴾

ثمود از روى سركشى خود، [صالح و دين حق را] تكذيب كردند.

إِذِ ٱنۢبَعَثَ أَشْقَىٰهَا ﴿12﴾

آنگاه كه بدبخت‌ترينشان انگيخته شد و برخاست.

فَقَالَ لَهُمْ رَسُولُ ٱللَّهِ نَاقَةَ ٱللَّهِ وَسُقْيَٰهَا ﴿13﴾

پس پيامبر خدا- صالح- به آنان گفت: ماده‌شتر خداى را با آبشخورش واگذاريد- آزارش مكنيد و از آب خوردن بازش مداريد-.

فَكَذَّبُوهُ فَعَقَرُوهَا فَدَمْدَمَ عَلَيْهِمْ رَبُّهُم بِذَنۢبِهِمْ فَسَوَّىٰهَا ﴿14﴾

پس او را دروغگو شمردند و آن را پى كردند- كشتند- پس خدايشان به سزاى گناهشان آنان را هلاك و نابود كرد و [با خاك‌] يكسانشان ساخت.

وَلَا يَخَافُ عُقْبَٰهَا ﴿15﴾

و از سرانجام آن بيم نمى‌داشت.