'Abasa — Iranon (legacy) Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ عَبَسَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿1﴾

روی درهم کشید و پشت کرد

أَن جَآءَهُ ٱلْأَعْمَىٰ ﴿2﴾

که آمدش کور

وَمَا يُدْرِيكَ لَعَلَّهُۥ يَزَّكَّىٰٓ ﴿3﴾

و چه دانستت شاید او پاکی جوید

أَوْ يَذَّكَّرُ فَتَنفَعَهُ ٱلذِّكْرَىٰٓ ﴿4﴾

یا یادآور شود پس سود دهدش یادآوردن‌

أَمَّا مَنِ ٱسْتَغْنَىٰ ﴿5﴾

اما آنکه بی‌نیازی جست‌

فَأَنتَ لَهُۥ تَصَدَّىٰ ﴿6﴾

پس تواش پذیرفتی‌

وَمَا عَلَيْكَ أَلَّا يَزَّكَّىٰ ﴿7﴾

و نیست بر تو که او پاکی نجوید

وَأَمَّا مَن جَآءَكَ يَسْعَىٰ ﴿8﴾

و اما آنکه بیامدت می‌دوید

وَهُوَ يَخْشَىٰ ﴿9﴾

و او می‌ترسید

فَأَنتَ عَنْهُ تَلَهَّىٰ ﴿10﴾

پس تو از او سرگرمی جستی‌

كَلَّآ إِنَّهَا تَذْكِرَةٌۭ ﴿11﴾

نه چنین است همانا آن است یادآوریی‌

فَمَن شَآءَ ذَكَرَهُۥ ﴿12﴾

که هر که خواهد یاد آوردش‌

فِى صُحُفٍۢ مُّكَرَّمَةٍۢ ﴿13﴾

در نامه‌هایی گرامی‌

مَّرْفُوعَةٍۢ مُّطَهَّرَةٍۭ ﴿14﴾

برافراشته پاک‌شده‌

بِأَيْدِى سَفَرَةٍۢ ﴿15﴾

به دستهای پیام‌آورانی‌

كِرَامٍۭ بَرَرَةٍۢ ﴿16﴾

گرامیانی نیکانی‌

قُتِلَ ٱلْإِنسَٰنُ مَآ أَكْفَرَهُۥ ﴿17﴾

کشته باد انسان چه ناسپاس است‌

مِنْ أَىِّ شَىْءٍ خَلَقَهُۥ ﴿18﴾

از چه چیز آفریدش‌

مِن نُّطْفَةٍ خَلَقَهُۥ فَقَدَّرَهُۥ ﴿19﴾

از نطفه بیافریدش پس مقدّر داشتش (اندازه نهادش)

ثُمَّ ٱلسَّبِيلَ يَسَّرَهُۥ ﴿20﴾

سپس راه را آماده ساختش‌

ثُمَّ أَمَاتَهُۥ فَأَقْبَرَهُۥ ﴿21﴾

پس میرانیدش و به گور بردش‌

ثُمَّ إِذَا شَآءَ أَنشَرَهُۥ ﴿22﴾

سپس هر گاه خواست برون آردش‌

كَلَّا لَمَّا يَقْضِ مَآ أَمَرَهُۥ ﴿23﴾

نه چنین است هنوز نگذارد آنچه فرمودش‌

فَلْيَنظُرِ ٱلْإِنسَٰنُ إِلَىٰ طَعَامِهِۦٓ ﴿24﴾

پس بنگرد انسان بسوی خوراکش‌

أَنَّا صَبَبْنَا ٱلْمَآءَ صَبًّۭا ﴿25﴾

که ریختیم ما آب را ریزشی‌

ثُمَّ شَقَقْنَا ٱلْأَرْضَ شَقًّۭا ﴿26﴾

پس شکافتیم زمین را شکافتنی‌

فَأَنۢبَتْنَا فِيهَا حَبًّۭا ﴿27﴾

پس رویانیدیم در آن دانه‌

وَعِنَبًۭا وَقَضْبًۭا ﴿28﴾

و انگوری و خرمائی‌

وَزَيْتُونًۭا وَنَخْلًۭا ﴿29﴾

و زیتونی و خرمابنی‌

وَحَدَآئِقَ غُلْبًۭا ﴿30﴾

و باغچه‌هائی پیچیده‌

وَفَٰكِهَةًۭ وَأَبًّۭا ﴿31﴾

و میوه‌ای و چمنی‌

مَّتَٰعًۭا لَّكُمْ وَلِأَنْعَٰمِكُمْ ﴿32﴾

بهره‌ای برای شما و برای دامهای شما

فَإِذَا جَآءَتِ ٱلصَّآخَّةُ ﴿33﴾

پس گاهی که آید خروش کرسازنده‌

يَوْمَ يَفِرُّ ٱلْمَرْءُ مِنْ أَخِيهِ ﴿34﴾

روزی که گریزد مرد از برادرش‌

وَأُمِّهِۦ وَأَبِيهِ ﴿35﴾

و مادرش و پدرش‌

وَصَٰحِبَتِهِۦ وَبَنِيهِ ﴿36﴾

و همسرش و فرزندانش‌

لِكُلِّ ٱمْرِئٍۢ مِّنْهُمْ يَوْمَئِذٍۢ شَأْنٌۭ يُغْنِيهِ ﴿37﴾

هر مردی از ایشان را است در آن روز کاری که به خود واداردش‌

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ مُّسْفِرَةٌۭ ﴿38﴾

چهره‌هایی است در آن روز گشوده‌

ضَاحِكَةٌۭ مُّسْتَبْشِرَةٌۭ ﴿39﴾

خندان شادان‌

وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍ عَلَيْهَا غَبَرَةٌۭ ﴿40﴾

و چهره‌هایی در آن روز بر آنها است گردی‌

تَرْهَقُهَا قَتَرَةٌ ﴿41﴾

دستخوش سازدش پریشانی‌

أُو۟لَٰٓئِكَ هُمُ ٱلْكَفَرَةُ ٱلْفَجَرَةُ ﴿42﴾

آنانند کافران پرده‌دران‌