Al-'Alaq — Persian Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ ٱقْرَأْ بِٱسْمِ رَبِّكَ ٱلَّذِى خَلَقَ ﴿1﴾

(ای رسول گرامی برخیز و قرآن را) به نام پروردرگارت که خدای آفریننده عالم است (بر خلق) قرائت کن.

خَلَقَ ٱلْإِنسَٰنَ مِنْ عَلَقٍ ﴿2﴾

آن خدایی که آدمی را از خون بسته (که تحول نطفه است) بیافرید.

ٱقْرَأْ وَرَبُّكَ ٱلْأَكْرَمُ ﴿3﴾

بخوان و (بدان که) پروردگار تو کریم‌ترین کریمان عالم است.

ٱلَّذِى عَلَّمَ بِٱلْقَلَمِ ﴿4﴾

آن خدایی که بشر را علم نوشتن به قلم آموخت.

عَلَّمَ ٱلْإِنسَٰنَ مَا لَمْ يَعْلَمْ ﴿5﴾

به آدمی آنچه را که نمی‌دانست تعلیم داد.

كَلَّآ إِنَّ ٱلْإِنسَٰنَ لَيَطْغَىٰٓ ﴿6﴾

راستی که انسان سرکش و مغرور می‌شود.

أَن رَّءَاهُ ٱسْتَغْنَىٰٓ ﴿7﴾

چون که خود را در غنا و دارایی ببیند.

إِنَّ إِلَىٰ رَبِّكَ ٱلرُّجْعَىٰٓ ﴿8﴾

محققا (پس از مرگ) باز گشت به سوی پروردگار تو خواهد بود.

أَرَءَيْتَ ٱلَّذِى يَنْهَىٰ ﴿9﴾

دیدی آن کس را که منع (و تمسخر) می‌کرد؟

عَبْدًا إِذَا صَلَّىٰٓ ﴿10﴾

آن بنده خدای را که به نماز مشغول شد؟ (مراد ابو جهل است که بر نماز، پیغمبر و اصحابش را به مسخرگی می‌آزرد).

أَرَءَيْتَ إِن كَانَ عَلَى ٱلْهُدَىٰٓ ﴿11﴾

آیا چه می‌بینی اگر آن بنده (یا رسول) به راه راست باشد.

أَوْ أَمَرَ بِٱلتَّقْوَىٰٓ ﴿12﴾

و خلق را به تقوا و پرهیزکاری امر کند (حال آنکه او را از نماز باز می‌دارد چگونه خواهد بود).

أَرَءَيْتَ إِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰٓ ﴿13﴾

آیا شما مردم بر این کس که حق را تکذیب می‌کند و (از رسول او) رو می‌گرداند چه رأی می‌دهید؟

أَلَمْ يَعْلَم بِأَنَّ ٱللَّهَ يَرَىٰ ﴿14﴾

آیا او ندانست که خدا (اعمال زشتش را) می‌بیند (و از او روزی انتقام می‌کشد).

كَلَّا لَئِن لَّمْ يَنتَهِ لَنَسْفَعًۢا بِٱلنَّاصِيَةِ ﴿15﴾

هرگز (این را نداند)، اگر او (از کفر و ظلم و تکذیبش) دست نکشد البته ما موی پیشانیشن (به قهر و انتقام) بگیریم.

نَاصِيَةٍۢ كَٰذِبَةٍ خَاطِئَةٍۢ ﴿16﴾

آن پیشانی دروغزن خطا پیشه را (به خاک هلاک کشیم).

فَلْيَدْعُ نَادِيَهُۥ ﴿17﴾

آن گاه او هر که از قبیله و عشیره خود را خواهد بخواند (که از هلاکش برهانند و هیچ کس نتواند).

سَنَدْعُ ٱلزَّبَانِيَةَ ﴿18﴾

ما هم زبانیه دوزخ را (که فرشتگان قهر و عذاب و مأموران آتش جهنم‌اند، بر گرفتن او) می‌خوانیم.

كَلَّا لَا تُطِعْهُ وَٱسْجُدْ وَٱقْتَرِب ۩ ﴿19﴾

(ای رسول گرامی) چنین نیست (که ابو جهل پنداشته که تو را به زجر و ظلم مطیع خود تواند کرد) تو هیچ از او اطاعت مکن و به نماز و سجده خدا پرداز و به حق نزدیک شو (که سجده و نماز موجب قرب حضرت بی نیاز است).