Al-Qiyamah — Albanian Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ لَآ أُقْسِمُ بِيَوْمِ ٱلْقِيَٰمَةِ ﴿1﴾

Betohem në Ditën e Kiametit!

وَلَآ أُقْسِمُ بِٱلنَّفْسِ ٱللَّوَّامَةِ ﴿2﴾

Betohem në shpirtin qortues!

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَلَّن نَّجْمَعَ عِظَامَهُۥ ﴿3﴾

A mendon njeriu se Ne nuk do t’ia mbledhim eshtrat?!

بَلَىٰ قَٰدِرِينَ عَلَىٰٓ أَن نُّسَوِّىَ بَنَانَهُۥ ﴿4﴾

Po, sigurisht! Madje, Ne jemi të zotë t'ia ribëjmë në mënyrë të përkryer edhe majat e gishtërinjve.

بَلْ يُرِيدُ ٱلْإِنسَٰنُ لِيَفْجُرَ أَمَامَهُۥ ﴿5﴾

Por, njeriu dëshiron të vazhdojë të bëjë gjynahe edhe më tej

يَسْـَٔلُ أَيَّانَ يَوْمُ ٱلْقِيَٰمَةِ ﴿6﴾

dhe pyet: "Kur do të jetë Dita e Kiametit?"

فَإِذَا بَرِقَ ٱلْبَصَرُ ﴿7﴾

Por, kur sytë të shtangen

وَخَسَفَ ٱلْقَمَرُ ﴿8﴾

e Hëna të shuhet,

وَجُمِعَ ٱلشَّمْسُ وَٱلْقَمَرُ ﴿9﴾

dhe Dielli e Hëna të bashkohen,

يَقُولُ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍ أَيْنَ ٱلْمَفَرُّ ﴿10﴾

atë Ditë njeriu do të thotë: "Ku të iki?!"

كَلَّا لَا وَزَرَ ﴿11﴾

Kurrsesi! S’ka strehim!

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمُسْتَقَرُّ ﴿12﴾

Atë Ditë, te Zoti yt do të jetë caku.

يُنَبَّؤُا۟ ٱلْإِنسَٰنُ يَوْمَئِذٍۭ بِمَا قَدَّمَ وَأَخَّرَ ﴿13﴾

Njeriut, atë Ditë, do t’i bëhet me dije çfarë ka bërë dhe çfarë ka lënë pa bërë.

بَلِ ٱلْإِنسَٰنُ عَلَىٰ نَفْسِهِۦ بَصِيرَةٌۭ ﴿14﴾

Por, në të vërtetë, njeriu është dëshmitar kundër vetvetes,

وَلَوْ أَلْقَىٰ مَعَاذِيرَهُۥ ﴿15﴾

edhe nëse i paraqet shfajësimet e veta.

لَا تُحَرِّكْ بِهِۦ لِسَانَكَ لِتَعْجَلَ بِهِۦٓ ﴿16﴾

Mos u ngut ta lexosh Kuranin me gjuhën tënde![1]

إِنَّ عَلَيْنَا جَمْعَهُۥ وَقُرْءَانَهُۥ ﴿17﴾

Është detyrë Jona ta mbledhim atë (në zemrën tënde) dhe të ta mundësojmë leximin e tij.

فَإِذَا قَرَأْنَٰهُ فَٱتَّبِعْ قُرْءَانَهُۥ ﴿18﴾

E, kur ta lexojmë atë, ndiqe leximin e tij!

ثُمَّ إِنَّ عَلَيْنَا بَيَانَهُۥ ﴿19﴾

Pastaj, është detyrë Jona shpjegimi i tij.

كَلَّا بَلْ تُحِبُّونَ ٱلْعَاجِلَةَ ﴿20﴾

Jo, por ju e doni jetën kalimtare

وَتَذَرُونَ ٱلْءَاخِرَةَ ﴿21﴾

dhe e lini pas dore jetën tjetër.

وُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۢ نَّاضِرَةٌ ﴿22﴾

Atë Ditë, disa fytyra do të shkëlqejnë,

إِلَىٰ رَبِّهَا نَاظِرَةٌۭ ﴿23﴾

duke e shikuar Zotin e tyre.

وَوُجُوهٌۭ يَوْمَئِذٍۭ بَاسِرَةٌۭ ﴿24﴾

E disa fytyra, atë Ditë, do të jenë të zymta,

تَظُنُّ أَن يُفْعَلَ بِهَا فَاقِرَةٌۭ ﴿25﴾

duke pritur t'i godasë një fatkeqësi që të thyen në kurriz.

كَلَّآ إِذَا بَلَغَتِ ٱلتَّرَاقِىَ ﴿26﴾

Por, kur të arrijë shpirti në grykë

وَقِيلَ مَنْ ۜ رَاقٍۢ ﴿27﴾

e të thuhet: "Kush mund ta shërojë?",

وَظَنَّ أَنَّهُ ٱلْفِرَاقُ ﴿28﴾

dhe ai ta kuptojë se kjo është ndarja (nga kjo jetë),

وَٱلْتَفَّتِ ٱلسَّاقُ بِٱلسَّاقِ ﴿29﴾

e të puqet këmba me këmbën

إِلَىٰ رَبِّكَ يَوْمَئِذٍ ٱلْمَسَاقُ ﴿30﴾

atë Ditë, te Zoti yt do të jetë kthimi.

فَلَا صَدَّقَ وَلَا صَلَّىٰ ﴿31﴾

Ai as besoi e as u fal,

وَلَٰكِن كَذَّبَ وَتَوَلَّىٰ ﴿32﴾

por, përkundrazi, përgënjeshtroi dhe ktheu shpinën,

ثُمَّ ذَهَبَ إِلَىٰٓ أَهْلِهِۦ يَتَمَطَّىٰٓ ﴿33﴾

pastaj shkoi te familja e vet, duke u krekosur.

أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰ ﴿34﴾

Mjerë ti, mjerë!

ثُمَّ أَوْلَىٰ لَكَ فَأَوْلَىٰٓ ﴿35﴾

Edhe një herë: mjerë ti, mjerë!

أَيَحْسَبُ ٱلْإِنسَٰنُ أَن يُتْرَكَ سُدًى ﴿36﴾

A thua mendon njeriu se do të lihet pa përgjegjësi?!

أَلَمْ يَكُ نُطْفَةًۭ مِّن مَّنِىٍّۢ يُمْنَىٰ ﴿37﴾

A nuk ka qenë ai një pikël që hidhet,

ثُمَّ كَانَ عَلَقَةًۭ فَخَلَقَ فَسَوَّىٰ ﴿38﴾

pastaj u bë mpiksje gjaku e më pas Allahu e krijoi dhe e përsosi

فَجَعَلَ مِنْهُ ٱلزَّوْجَيْنِ ٱلذَّكَرَ وَٱلْأُنثَىٰٓ ﴿39﴾

dhe prej saj bëri çiftet: mashkullin dhe femrën?!

أَلَيْسَ ذَٰلِكَ بِقَٰدِرٍ عَلَىٰٓ أَن يُحْۦِىَ ٱلْمَوْتَىٰ ﴿40﴾

Vallë, a nuk ka fuqi ky Zot të ringjallë të vdekurit?!