An-Naba — Iranon (legacy) Translation

بِسْمِ ٱللَّهِ ٱلرَّحْمَٰنِ ٱلرَّحِيمِ عَمَّ يَتَسَآءَلُونَ ﴿1﴾

از چه چیزند پرسش‌کنان‌

عَنِ ٱلنَّبَإِ ٱلْعَظِيمِ ﴿2﴾

از داستان (آگهی) بزرگ‌

ٱلَّذِى هُمْ فِيهِ مُخْتَلِفُونَ ﴿3﴾

آنکه آنانند در آن اختلاف‌کنان‌

كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿4﴾

نه چنین است زود است بدانند

ثُمَّ كَلَّا سَيَعْلَمُونَ ﴿5﴾

پس نه چنین است زود است بدانند

أَلَمْ نَجْعَلِ ٱلْأَرْضَ مِهَٰدًۭا ﴿6﴾

آیا نگردانیدیم زمین را آرامگاهی‌

وَٱلْجِبَالَ أَوْتَادًۭا ﴿7﴾

و کوه‌ها را میخهائی‌

وَخَلَقْنَٰكُمْ أَزْوَٰجًۭا ﴿8﴾

و آفریدیم شما را جفتهائی‌

وَجَعَلْنَا نَوْمَكُمْ سُبَاتًۭا ﴿9﴾

و گردانیدیم خواب شما را بیهشی (یا آسایشی)

وَجَعَلْنَا ٱلَّيْلَ لِبَاسًۭا ﴿10﴾

و گردانیدیم شب را پوشاکی‌

وَجَعَلْنَا ٱلنَّهَارَ مَعَاشًۭا ﴿11﴾

و گردانیدیم روز را روزی‌گهی‌

وَبَنَيْنَا فَوْقَكُمْ سَبْعًۭا شِدَادًۭا ﴿12﴾

و بنیاد نهادیم فراز شما هفتگانه‌ای استوار

وَجَعَلْنَا سِرَاجًۭا وَهَّاجًۭا ﴿13﴾

و نهادیم چراغی درخشان‌

وَأَنزَلْنَا مِنَ ٱلْمُعْصِرَٰتِ مَآءًۭ ثَجَّاجًۭا ﴿14﴾

و فرستادیم از فشرده‌ها آبی ریزان‌

لِّنُخْرِجَ بِهِۦ حَبًّۭا وَنَبَاتًۭا ﴿15﴾

تا برون آریم بدان دانه و رستنی‌

وَجَنَّٰتٍ أَلْفَافًا ﴿16﴾

و باغستانی پیچاپیچ‌

إِنَّ يَوْمَ ٱلْفَصْلِ كَانَ مِيقَٰتًۭا ﴿17﴾

همانا روز جداشدن است وعده‌گاهی‌

يَوْمَ يُنفَخُ فِى ٱلصُّورِ فَتَأْتُونَ أَفْوَاجًۭا ﴿18﴾

روزی که دمیده شود در صور پس آیند گروه‌هائی‌

وَفُتِحَتِ ٱلسَّمَآءُ فَكَانَتْ أَبْوَٰبًۭا ﴿19﴾

و گشوده شود آسمان پس بگردد درهائی‌

وَسُيِّرَتِ ٱلْجِبَالُ فَكَانَتْ سَرَابًا ﴿20﴾

و رانده شوند کوه‌ها پس شوند سرابی‌

إِنَّ جَهَنَّمَ كَانَتْ مِرْصَادًۭا ﴿21﴾

همانا دوزخ است کمینگاهی‌

لِّلطَّٰغِينَ مَـَٔابًۭا ﴿22﴾

برای سرکشان بازگشتگاهی‌

لَّٰبِثِينَ فِيهَآ أَحْقَابًۭا ﴿23﴾

ماندگانند در آن سالهائی‌

لَّا يَذُوقُونَ فِيهَا بَرْدًۭا وَلَا شَرَابًا ﴿24﴾

نچشند در آن خنکی و نه نوشابه‌ای‌

إِلَّا حَمِيمًۭا وَغَسَّاقًۭا ﴿25﴾

مگر آبی جوشان و چرکی‌

جَزَآءًۭ وِفَاقًا ﴿26﴾

کیفری برابر

إِنَّهُمْ كَانُوا۟ لَا يَرْجُونَ حِسَابًۭا ﴿27﴾

که بودند ایشان امید نداشتند حسابی‌

وَكَذَّبُوا۟ بِـَٔايَٰتِنَا كِذَّابًۭا ﴿28﴾

و تکذیب کردند آیتهای ما را تکذیبی‌

وَكُلَّ شَىْءٍ أَحْصَيْنَٰهُ كِتَٰبًۭا ﴿29﴾

و هر چیزی را فراآوردیم در نامه‌ای‌

فَذُوقُوا۟ فَلَن نَّزِيدَكُمْ إِلَّا عَذَابًا ﴿30﴾

پس بچشید که هرگز نیفزائیم شما را جز عذابی‌

إِنَّ لِلْمُتَّقِينَ مَفَازًا ﴿31﴾

همانا برای پرهیزکاران است برخوردارگاهی‌

حَدَآئِقَ وَأَعْنَٰبًۭا ﴿32﴾

باغچه‌هائی و تاکهائی‌

وَكَوَاعِبَ أَتْرَابًۭا ﴿33﴾

و آنان پستان برآمده همسالانی‌

وَكَأْسًۭا دِهَاقًۭا ﴿34﴾

و جامی لبریز

لَّا يَسْمَعُونَ فِيهَا لَغْوًۭا وَلَا كِذَّٰبًۭا ﴿35﴾

نشنوند در آن یاوه و نه تکذیبی‌

جَزَآءًۭ مِّن رَّبِّكَ عَطَآءً حِسَابًۭا ﴿36﴾

پاداشی از پروردگارت بخششی به شمار

رَّبِّ ٱلسَّمَٰوَٰتِ وَٱلْأَرْضِ وَمَا بَيْنَهُمَا ٱلرَّحْمَٰنِ ۖ لَا يَمْلِكُونَ مِنْهُ خِطَابًۭا ﴿37﴾

پروردگار آسمانها و زمین و آنچه میان آنها است خداوند مهربان که دارا نیستند از او خطابی (سخن‌گفتنی)

يَوْمَ يَقُومُ ٱلرُّوحُ وَٱلْمَلَٰٓئِكَةُ صَفًّۭا ۖ لَّا يَتَكَلَّمُونَ إِلَّا مَنْ أَذِنَ لَهُ ٱلرَّحْمَٰنُ وَقَالَ صَوَابًۭا ﴿38﴾

روزی که بپای ایستند روح و فرشتگان به صفی سخن نگویند جز آنکو دستوری دهدش خداوند مهربان و گوید درستی‌

ذَٰلِكَ ٱلْيَوْمُ ٱلْحَقُّ ۖ فَمَن شَآءَ ٱتَّخَذَ إِلَىٰ رَبِّهِۦ مَـَٔابًا ﴿39﴾

آن است روز حقّ تا هر که خواهد برگیرد بسوی پروردگار خویش بازگشتگاهی‌

إِنَّآ أَنذَرْنَٰكُمْ عَذَابًۭا قَرِيبًۭا يَوْمَ يَنظُرُ ٱلْمَرْءُ مَا قَدَّمَتْ يَدَاهُ وَيَقُولُ ٱلْكَافِرُ يَٰلَيْتَنِى كُنتُ تُرَٰبًۢا ﴿40﴾

همانا بیم دادیم شما را از عذابی نزدیک روزی که بنگرد مرد آنچه را پیش فرستاده است دو دستش و گوید کافر کاش می‌بودم خاکی‌